Πολιτεία

Πολιτεία

Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2012

καλημέρα !όλα άσπρα και σοφά!να προσέχετε,σας βλέπουν!



"Στις πύλες της φωτιάς" (Ελληνική Χαλυβουργία)

To ντοκυμαντέρ για την απεργία των Χαλυβουργών δημιουργήθηκε από την ομάδα "Διακόπτες" στο πλαίσιο της "Συνέλευσης Σωματείων Βάσης, εργατικών ομάδων και συνελεύσεων, άνεργων, εργαζόμενων" και προβλήθηκε στην εκδήλωση αλληλεγγύης που πραγματοποιήθηκε στην ΑΣΟΕΕ στις 21 Δεκεμβρίου, 2011.

Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2012

"Τι τρέχει με τους Έλληνες;" Ολόκληρο το συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ που χαλάει κόσμο

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΟΛΟΙ ΑΞΙΖΕΙ ΠΟΛΛΑ !
 
Ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ δημιούργησε για τη σουηδική τηλεόραση η δημοσιογράφος Αλεξάνδρα Πασχαλίδου, με θέμα την οικονομική κρίση στην Ελλάδα. Το ντοκιμαντέρ με τίτλο "Τι τρέχει με τους Έλληνες;", ξεκινά με την εικόνα μιας παιδοψυχολόγου, η οποία ξεσπά σε κλάματα περιγράφοντας τις δύσκολες καταστάσεις που αντιμετωπίζει η χώρα μας, υπό τους ήχους του περίφημου "λεφτά υπάρχουν", του...
Γιώργου Παπανδρέου. Το ερώτημα "πώς φτάσαμε από τη μέθη του Euro και των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 στα σημερινά χάλια τίθεται επιτακτικά για άλλη μια φορά.
Η δημοσιογράφος περιηγήθηκε στους δρόμους της Αθήνας, καταγράφοντας τα λουκέτα και τα άδεια καταστήματα, το κίνημα των "Αγανακτισμένων" και την οργή των πολιτών, που βλέπουν τα εισοδήματά τους να μειώνονται, τους φόρους να πολλαπλασιάζονται και την ακρίβεια να θεριεύει. Κατέγραψε ακόμα την αντίθεση των εικόνων ανάμεσα στα μπουζούκια το βράδυ του Σαββάτου, που θυμίζουν κάτι από τη "φούσκα" που όλοι ζήσαμε στο παρελθόν και τους έρημους δρόμους της Αθήνας, σε ώρες αιχμής. 
Στο ντοκιμαντέρ βλέπουμε μεταξύ άλλων την βουλευτή του ΚΚΕ Λιάνα Κανέλλη, η οποία αναλύει το πώς φτάσαμε ως εδώ, ρίχνοντας ευθύνη στους αστούς αλλά και στους μικροαστούς, τον εκδότη και δημοσιογράφο Γιώργο Κύρτσο, ο οποίος κατηγορεί την Ευρώπη για τη στάση της αλλά και τους πολιτικούς μας, που δεν ύψωσαν το ανάστημά τους, αλλά και την... Ελένη Μενεγάκη
Φιλοξενούνται ακόμα δηλώσεις της υπουργού Παιδείας Άννας Διαμαντοπούλου, η οποία δηλώνει ότι κάθε Έλληνας πληρώνει στην προσωπική του ζωή την ήττα της πολιτικής από την οικονομία. Γροθιά στο στομάχι, είναι οι σκηνές, όπου η δημοσιογράφος επισκέπτεται οικογένεια, που ζει χωρίς ρεύμα και δεν στέλνει τα παιδιά στο σχολείο, καθώς ο πατέρας έχασε και τις δυο δουλειές που είχε. 
Στο κοινωνικό παντοπωλείο, η δημοσιογράφος συναντά ανθρώπους που ζουν χάρη σε αυτό, αλλά νιώθουν συντετριμμένοι. Ένας από αυτούς ξεσπά σε κλάματα μπροστά στην κάμερα, όταν αναφέρει το ύψος της σύνταξής του. Το ντοκιμαντέρ κλείνει με μια εικόνα της Ακρόπολης με φόντο το ηλιοβασίλεμα, υπογραμμίζοντας την ομορφιά της χώρας μας που αντέχει στο σκοτάδι της οικονομικής ανέχειας και την δημοσιογράφο μπροστά από τη Βουλή να αναρωτιέται που θα οδηγηθεί η Ελλάδα, την ώρα που η κρίση εξαπλώνεται σε ολόκληρη την ευρωζώνη. 
 Πηγές: news247, ilion-today
 

ΠΕΡΙ «ΕΥΕΛΙΚΤΗΣ» ΔΡΑΣΗΣ ΚΑΙ «ΠΑΛΑΙΟΑΝΑΡΧΙΚΩΝ» ΑΠΟΨΕΩΝ…


Διατείνονται διάφοροι μαρξιστές κατά καιρούς ότι οι «αόριστες» αναρχικές ιδέες για την «αυριανή κοινωνία» ελκύουν, νεολαίους και μη, εντονότερα τις περιόδους «κρίσης» της αριστεράς. Επισημαίνουν κατά καιρούς ότι, ιδιαίτερα μετά το 1989 εξ αιτίας της «κατάρρευσης» της Σοβιετικής Ένωσης, η προσχώρηση στην αναρχική «αντίδραση» έμοιαζε ως η μόνη φερέγγυα προοπτική σε ανθρώπους απογοητευμένους από ένα πολιτικό σύστημα, του οποίου πιστοί υπηρέτες αναδείχτηκαν τόσο η σοσιαλδημοκρατία, όσο και τα κάθε λογής κομμουνιστικά κόμματα. Καταπιάνονται, λοιπόν, όσο μπορούν και με κάθε ευκαιρία, ώστε να πείσουν περί «έλλειψης ιστορικής συνείδησης» των αναρχικών, της «αδυναμίας τους να κατανοήσουν την αναγκαιότητα της πολιτικής οργάνωσης», ενώ δείχνουν ιδιαίτερη προτίμηση στην χρήση ως αποδεικτικού μέσου των γνωστών παρ’ όλα αυτά μπακουνικών αντιφάσεων (λ.χ. παράλληλη εξύμνηση του αυθόρμητου με τις γνωστές διδαχές περί συνωμοτικής συγκρότησης «επιτελείων καλά οργανωμένων και εμπνευσμένων από τους αρχηγούς του λαϊκού κινήματος»).
Επίσης όμως από μαρξιστικής σκοπιάς, επιχειρείται να εμπεδωθεί η αντίληψη περί μιας στέρεας ιδεολογικής συγγένειας (αναρχικών και αριστερών), που αποδεικνύεται (;) ιστορικά λόγου χάρη στην κοινή παρουσία έστω και μέσα από αντιπαραθέσεις και ρήξεις, στην Α΄ Διεθνή. Σ’ αυτήν ακριβώς την κατεύθυνση χαρακτηρίζεται από ορισμένους ο Μαρξ ως «ελευθεριακός κομμουνιστής», υπενθυμίζεται η ρήση του Λένιν, που έβλεπε δήθεν κάποια στιγμή πιο κοντά του τους αναρχικούς από τους ρεφορμιστές, για να οριστεί τελικά η Ριζοσπαστική Αριστερά ως ένα ιδεολογικό ρεύμα, που ξεκινάει από τον αναρχικό «χώρο» και φθάνει μέχρι το αριστερό Ρεύμα του Συνασπισμού.
Η τελευταία προσέγγιση την περίοδο που διανύουμε δεν αποσκοπεί σε κάποιου είδους γενικόλογη θεωρητική αναζήτηση, αλλά έρχεται να συνεισφέρει στην περιβόητη διαδικασία συγκρότησης αριστερού μετώπου ή μετώπων: «Νομίζω ότι πέρα από το ότι γίνονται συγκεκριμένες προσπάθειες προς αυτήν την κατεύθυνση και είναι προσπάθειες οριζόντιες θα έλεγα από όλους τους χώρους της αριστεράς, συμπεριλαμβανομένου του ΚΚΕ, γιατί υπάρχει κι εκεί ένας κόσμος, αριστερός, αγωνιστής, που πασχίζει, μοχθεί και αγωνιά για να βγούμε από τη κρίση και για να φτιάξουμε μια άλλη κοινωνία. Πιστεύω ότι πρωταγωνιστής είναι οι ίδιες οι δυνάμεις από τους διάφορους χώρους της Αριστεράς, δεν νομίζω, ότι δυστυχώς πρόκειται να αναλάβει την πρωτοβουλία κάποια από τις συνιστώσες της αριστεράς» (συνέντευξη του Γ. Ρούση στις 11-11-2011 σε μέλος του Πολιτικού Καφενείου).

Lil Boosie - Fuck the Police - Music video


All Cops Are Bastards ACAB - January 7th FUCK THE POLICE March

oakland usa

Πορείες, συλλήψεις και συγκρούσεις στις ΗΠΑ


Τουλάχιστον 2 πορείες σε πόλεις των ΗΠΑ είχαν βίαιη κατάληξη.
Στο Όκλαντ της Καλιφόρνια το βράδυ του Σαββάτου έγιναν επιθέσεις σε μπάτσους, κατά τη διάρκεια πορείας ενάντια στην αστυνομική βία, κατά την οποία συνελήφθησαν 6 άτομα. Σπάστηκαν παρμπρίζ σε περιπολικά, βανάκι τηλεοπτικού σταθμού και μπουκάλια πετάχτηκαν στους μπάτσους.
H πορεία “FUCK THE POLICE” ξεκίνησε από την πλατεία Oscar Grant με περίπου 200-250 άτομα, με αφορμή πρόσφατες κατασταλτικές κινήσεις και συλλήψεις. Οι διαδηλωτές έφθασαν λίγο πριν το αστυνομικό τμήμα της περιοχής και αποκλείστηκαν από τις δυνάμεις καταστολής. Εκεί άρχισαν να πέφτουν οι πρώτες πέτρες. Οι μπάτσοι προσπάθησαν να τους διαλύσουν, σπρώχνοντας και χτυπώντας με γκλομπ. Μια φωτιά μπήκε στο δρόμο και ξεκίνησαν οι πρώτες συμπλοκές. Ένα άτομο χτυπήθηκε με πλαστική σφαίρα στο κεφάλι.
Οι διαδηλωτές αργότερα ξανα-συγκεντρώθηκαν στην πλατεία.
———————————————————————————————
Μια άλλη πορεία ενάντια στην αστυνομική βία στις 28/12 κατέληξε σε συγκρούσεις στο Union City, GA.
Κάποιοι απ’ τους συγκεντρωμένους που κινητοποιήθηκαν με αφορμή τον πυροβολισμό και δολοφονία ενός 19χρονου, του Waiters, από τους μπάτσους της πόλης ξήλωσαν πινακίδες κυκλοφορίας, έβαψαν κρατικά κτίρια και έσπασαν ένα παράθυρο μια φυλακής.
Οι διοργανωτές της πορείας δήλωσαν ότι δε γνώριζαν ότι συνέβησαν τέτοια “έκτροπα”.
Μάρτυρες καταγγέλλουν ότι ο νεκρός Waiters απλά έτρεξε φοβούμενος τον αστυνομικό έλεγχο, ενώ οι μπάτσοι ισχυρίζονται ότι ενεπλάκη σε καυγά μαζί τους.
Δημοσιεύτηκε από Αναρχικό Πυρήνα ΞΑΝΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Αϊ στο διάολο, ΔΝΤ


Η Ναόμι Κλάιν ξαναχτυπά. Μετά το παγκόσμιο μπέστ σέλερ "Το Δόγμα του Σοκ" η επιτυχημένη συγγραφέας και δημοσιογράφος επανέρχεται...
 
Αϊ στο διάολο, ΔΝΤ
με το καινούργιο βιβλίο της "Φράχτες και Παράθυρα", από τις Εκδόσεις Λιβάνη.

Χάρη στη διασυνοριακή ανταλλαγή πληροφοριών, έχουμε πλέον συνειδητοποιήσει ότι τα προβλήματα κάθε χώρας είναιοι τοπικές επιπτώσεις μιας συγκεκριμένης παγκόσμιας ιδεολογίας, την οποία επιβάλλουν οι πολιτικοί κάθε χώρας, αλλά η οποία έχει επινοηθεί σε κεντρικό επίπεδο από μια ομάδα κορπορατικών συμφερόντων και διεθνών θεσμών, συμπεριλαμβανομένων του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας.


Τα κείμενα του βιβλίου περιέχουν τα πιο καταδικαστικά στοιχεία που η συγγραφέας κατάφερε να συγκεντρώσει για να αντιμετωπίσει δημόσια τους νεοφιλελεύθερους οικονομολόγους, αλλά

Σαν να μην άλλαξε τίποτα – Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας του 1821


Σαν να μην άλλαξε τίποτα – Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας του 1821Εμείς, οι Έλληνες, γεννηθήκαμε ελεύθεροι και ζούμε ελεύθεροι. Είμαστε αδιάλλακτοι με το καθεστώς της Τυραννίας.
Ας θυμηθούμε το «Προσωρινόν Πολίτευμα της Ελλάδος» που ψηφίστηκε την 1η Ιανουαρίου το 1822.
Οι ήρωες πρόγονοί μας χαρακτηρίζουν την Οθωμανική Δυναστεία, φρικώδη και με συγκρότηση Εθνικής Συνέλευσης αποτάσσουνε την «λέρα» για την Ανεξαρτησία μας.

Το Σύνταγμα που ψηφίστηκε λοιπόν, προέβλεπε: προστασία των ατομικών ελευθεριών, την αντιπροσωπευτική αρχή καθώς και της διάκριση των εξουσιών. Ορίστηκε ότι η «Διοίκησις» θα γινόταν από το «Βουλευτικόν» και το «Εκτελεστικόν», ενώ το «Δικαστικόν» θα ήταν ανεξάρτητο όργανο.

Διαβάζοντας την διακήρυξη θα διαπιστώσετε ότι τα αιτήματα εκείνων παραμένουν διαχρονικά.
Η διακήρυξη της Ά Εθνοσυνέλευσης

Αυτή είναι η Ελλάδα: Αυθαιρεσίες και τραγελαφικές εικόνες


Αυτή είναι η Ελλάδα. Κολόνες της ΔΕΗ μέσα σε μπαλκόνια, επικίνδυνες σκάλες κρεμασμένες από δύο σίδερα, μπαλκονόπορτες που ανοίγουν στο κενό, τουαλέτες μνημεία-σουρεαλισμού, δορυφορικά πιάτα σε χαμόσπιτα, σκάλες μόνο για αυτόχειρες, αυθαιρεσίες παντού και χωρίς λόγο.
Στις παρακάτω φωτογραφίες θα πάρετε μια μικρή γεύση από το όργιο της ελληνικής αυθαιρεσίας, του νεοπλουτισμού και της κουτοπονηριάς. Ακριβά αυτοκίνητα παρκαρισμένα σε τρώγλες,  βάρκες πάνω σε ταράτσα, τζάκια στη μέση του δρόμου κά. Δείτε τις φωτογραφίες και τα συμπεράσματα δικά σας...

Υπαίθριο γκαράζ για τη Mercedes στο χωριό (;)


Μνημείο αισθητικής στο κέντρο της πόλης...


Βάρκα στην ταράτσα...


Δεν χώραγε το πιάτο του ανθρώπου...


Η φτώχεια θέλει καλοπέραση;


Το σπίτι είναι λάθος ή η κολόνα;


Καμπινές και από πίσω το ντους...


Στάση «αυτοκόλλητη» με το σπίτι...


Μια σκάλα στο πουθενά...


Η κολόνα πάλι λάθος...


Μνημείο συμμετρίας... Έμπνευση για τον M.C. Escher;


Η μπαλκονόπορτα του τρόμου...


Τζάκι στη μέση του δρόμου;


Άλλη μια μπαλκονόπορτα του τρόμου...


Τι σκεφτόταν ο κατασκευαστής; Σκάλα για αυτόχειρες;

ΑΝΕΚΔΟΤΟ: Η «φουσκωμένη» κοιλιά!!


Ένα αγοράκι ξύπνησε στη μέση της νύχτας από έναν εφιάλτη και πήγε στο δωμάτιο των γονιών του για παρηγοριά. Mόλις όμως άνοιξε την πόρτα, είδε τη μαμά του να χοροπηδάει ολόγυμνη πάνω στην κοιλιά του μπαμπά του και, έκπληκτο, έτρεξε πίσω στο δωμάτιό του…
Mετά από λίγα λεπτά, η μαμά μπήκε στο δωμάτιο του μικρού δένοντας τη ρόμπα της.
-Mανούλα, τι έκανες στον μπαμπάκα;, ρώτησε στενοχωρημένος ο μικρός.
-Tίποτα, αγοράκι μου. Aπλώς ο μπαμπάκας πρόσεξε ότι τώρα τελευταία η κοιλιά του άρχισε να φουσκώνει και μου ζήτησε να πηδήξω λίγο πάνω της για να την ξανακάνω επίπεδη, αυτό είναι όλο…, απάντησε εκείνη.
-Aααα… Αυτό ήταν; Kρίμα, μανούλα… Γιατί χάνεις την ώρα σου προσπαθώντας να του μικρύνεις την κοιλιά…
-Γιατί το λες αυτό, αγοράκι μου;, ρώτησε η μαμά γελώντας.
-Nα, γιατί κάθε πρωί, που φεύγεις για τη δουλειά, έρχεται η γειτόνισα και γονατίζει μπροστά στον μπαμπά και του την ξαναφουσκωνει
Λίγο μετά τις 10, μια ομάδα περίπου 15 ατόμων, εισέβαλε στο Bar Cue στο Παγκράτι όπου είχε προγραμματιστεί συνάντηση 70 βουλευτών του ΠΑΣΟΚ.Οι νεαροί αρχιζαν να φωνάζουν: «Ποιοί είναι οι βουλευτές εδώ»; Μόλις εντόπισαν τους βουλευτές άρχισαν τις φραστικές επιθέσεις: «Θα το σκέφτεστε πριν βγείτε», «Τι έχετε κάνει στον κόσμο»; φώναζαν και πέταξαν γιαούρτια και αυγά.
Οι βουλευτές αντέδρασαν ψύχραιμα και κατευναστικά, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Έσπασαν κάποια ποτήρια και πιατάκια και μετά αποχώρησαν. Κάποιος νεαρός έξω από το τζάμι έβαλε το χέρι του στο λαιμό κάνοντας την χαρακτηριστικά κίνηση που υπονοεί ότι θα τους κόψουν το λαιμό.
Στο μπαρ ήταν εκείνη την ώρα οι βουλευτές: Βασίλης Κεγκέρογλου, Γιώργος Ντόλιος, Παναγιώτης Ρήγας, Έλενα Παναρίτη, Ελπίδα Τσουρή, Ανδρέας Μακρυπίδης, Πυθαγόρας Βαρδίκος, Δημήτρης Παπουτσής, Φραγκίσκος Παρασύρης, Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, Σοφία Γιαννακά, Δημήτρης Λιντζέρης ενώ αμέσως μετά τα επεισόδια ήρθε η Άρια Αγάτσα.
Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που ήταν στο μπαρ είδαν τους αναρχικούς να σπάνε ποτήρια και να πετούν νερά, γιαούρτια και αυγά, ακόμα και πέτρες (κάποιοι μιλούν και για δύο βουλευτές που τραυματίστηκαν ελαφρά) ενώ απειλούσαν με χειρονομίες τους βουλευτές και τους φώναζαν συνθήματα.
Λίγο αργότερα αποχώρησαν οι αναρχικοί, στο σημείο έφτασαν και άντρες της αστυνομίας, ενώ η συνάντηση των βουλευτών διαλύθηκε.
Κάποιοι βουλευτές λένε ότι οι νεαροί δεν ήταν αναρχικοί, αλλά τους χαρακτηρίζουν «επαγγελματίες».
Δείτε  το αποκλειστικό βίντεο του iefimerida από τα επεισόδια:

Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2012

Καλό απόγευμα!Ας διαβάσουμε λίγα οικονομικά, μπας και καταλάβουμε ,πόσο κουτόχορτο μας ταΐζουν!


markets_germany88

Τα CDS και τα «μεγάλα ψάρια»


Αν μπορείς να αγοράσεις ένα ασφαλιστήριο πυρός για το σπίτι του διπλανού σου, το οποίο και θα πληρωθείς στην περίπτωση που καεί το σπίτι του, πόσο πιθανό είναι να σκεφτείς να βάλεις εσύ φωτιά προκειμένου να κερδοσκοπήσεις;

Με αυτή τη ρητορική ερώτηση απαντάται ίσως το γιατί έχει πιάσει τόσο μεγάλη πρεμούρα ορισμένους γνωστούς-αγνώστους επενδυτικούς πόλους, και τα εντεταλμένα παπαγαλάκια τους, να χρεοκοπήσουν όσο γίνεται πιο γρήγορα την Ελλάδα.
Διότι, πολύ απλά, όσοι έχουν αυτή τη στιγμή στα χέρια τους CDS (Credit Default Swaps) επί των ελληνικών ομολόγων που λήγουν σύντομα  (14,5 δισ. λήγουν το Μάρτιο έχουν κάθε λόγο να θέλουν να «σκάσει» η Ελλάδα.
Ειδικότερα, αν ένας επενδυτής έχει αγοράσει CDS χωρίς να έχει σκοπό να αντισταθμίσει τον κίνδυνο της θέσης του σε ομόλογα (hedging), δηλαδή, κατά τη διεθνή ορολογία, το ποντάρισμα είναι naked (γυμνό) και δεν καταφέρει να απαλλαγεί από αυτά μέχρι τη λήξη τους που είναι ταυτόχρονη με την πληρωμή των ομολόγων, τότε τα CDS «σκάνε στα χέρια του».
Οσον αφορά τώρα τους επενδυτές που όντως έχουν θέσεις σε ομόλογα, αυτοί εκ των προτέρων γνωρίζουν πως θυσιάζουν υπό μια έννοια ένα ποσό προκειμένου να έχουν διασφαλιστεί έναντι μιας πιθανής χρεοκοπίας.
Δύο αντίρροπες δυνάμεις
Στην ουσία του θέματος, τώρα, αυτό που θεωρητικά σίγουρα μπορεί να ισχύει είναι πως σε διεθνές επίπεδο υπάρχουν και συγκρούονται συνεχώς δυο ισχυρότατες αντίρροπες δυνάμεις. Στη μια πλευρά βρίσκονται οι εκδότες των CDS, δηλαδή οι χρηματοοικονομικοί όμιλοι που δημιουργούν και εκδίδουν τα ασφάλιστρα κινδύνου και έχουν υποχρέωση να καλύψουν την απαίτηση αν δεν πληρωθούν οι ομολογίες που αντιπροσωπεύουν.
Στην άλλη πλευρά βρίσκονται οι σημερινοί κάτοχοι των CDS, που, όπως προαναφέρθηκε, βλέπουν πως όσο δεν χρεοκοπεί η Ελλάδα και έρχονται πιο κοντά οι ημερομηνίες λήξεως των CDC τόσο δυσκολεύονται να τα πουλήσουν και ταυτόχρονα αντιλαμβάνονται πως υπάρχει μεγάλο ενδεχόμενο να πάρουν τη ζημιά.
Οποιος λοιπόν μας πει ποιοι είναι αυτή τη στιγμή οι κάτοχοι μεγάλων naked θέσεων στα ελληνικά CDS που λήγουν σύντομα και κυρίως μέσα στη χρονιά, αυτομάτως θα μας έχει δείξει ποιοι είναι και εκείνοι που χρησιμοποιούν θεμιτά και αθέμιτα μέσα για να μας ωθήσουν στη χρεοκοπία.
Τόσο απλά, με την επισήμανση όμως πως είναι από δύσκολο έως αδύνατο να βρεθούν οι κάτοχοι, δεδομένου ότι η δευτερογενής αγορά CDS είναι πολυδιασπασμένη και σε πολλές των περιπτώσεων οι αγοροπωλησίες γίνονται χέρι με χέρι. Συνεπώς υπάρχουν και στεγανά και πολλές άτυπες παράλληλες αγορές, με αποτέλεσμα να μην είναι καθόλου εύκολο να βρεθούν στοιχεία.
Κρύβονται μεγάλα ψάρια…
Οσο δύσκολο είναι όμως να βρούμε τους τελικούς επενδυτές, άλλο τόσο εύκολο είναι να εντοπίσουμε τα μέσα που χρησιμοποιούν για τη σπέκουλα της χρεοκοπίας. Εγκυρα κατά τα άλλα διεθνή μέσα ενημέρωσης, «γκουρού» των αγορών, αναλυτές και κορυφαίοι επενδυτές με φήμη κερδοσκόπου, επίσημα τμήματα ανάλυσης επενδυτικών οίκων και οίκων αξιολόγησης, ακόμα και ολόκληρες χώρες που τρέμουν για την εμπλοκή των δικών τους τραπεζών.
Οπως επίσης και εγχώριοι «μαϊντανοί», που ακόμα και όταν λένε δημόσια πως τάσσονται κατά της χρεοκοπίας, από τα λεγόμενά τους και τις λύσεις που προτείνουν επί της ουσίας παροτρύνουν το default ως τη λιγότερο επώδυνη λύση.
Και εύκολα καταλαβαίνουμε πως για να υπάρχει τέτοιος μηχανισμός, πίσω από τις κλειστές πόρτες δεν βρίσκονται μικρομεσαίοι παίκτες και hedge funds, αλλά πολύ μεγάλα ψάρια. Μεγαλύτερα δεν γίνεται…

Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2012

Πανό συμπαράστασης του ΠΑΟ στους εργαζομένους του Alter και της Χαλυβουργικής



Πανό συμπαράστασης του ΠΑΟ στους εργαζομένους του Alter και της Χαλυβουργικής
Τα πανό των φιλάθλων και τα συνθήματα που ακούγονται στα γήπεδα τον τελευταίο καιρό είναι «εμπνευσμένα» από την οικονομική κατάσταση της χώρας εκφράζοντας έτσι την αντίθεση των φιλάθλων σε κυβερνητικά μέτρα και στην ανεργία.
Έτσι, οι φίλαθλοι του Παναθηναικού που βρέθηκαν στο ΟΑΚΑ για τον αγώνα ενάντια στην ποδοσφαιρική ομάδα της Κέρκυρας «σήκωσαν» πανό συμπαράστασης στους εργαζόμενους του τηλεοπτικού σταθμού «Alter» και στους απολυμένους της «Χαλυβουργικής». Φαίνεται ότι οι αγανακτισμένοι πάνε γήπεδο...
newpost

To 2012 ξεκίνα να ζεις… Τι περιμένεις λοιπόν;


ΔΙΑΒΑΣΤΕ: To 2012 ξεκίνα να ζεις… Τι περιμένεις λοιπόν;Η εκπληκτική στατιστική του National Geographic…
Γροθιά στο στομάχι, παρότρυνση για αληθινή ζωή, πες το όπως θες.
Το National Geographic μας δίνει κάποια στατιστικά στοιχεία για το πώς περνάμε τη ζωή μας και μας καλεί να αναθεωρήσουμε…
Διάβασε και… σκέψου!
Όταν γεννιέσαι, θα μοιραστείς τα γενέθλιά σου με 17 εκατομμύρια ανθρώπους
Στα 12 χρόνια σου στο σχολείο, θα έχεις κατά μέσο όρο 17 φίλους
Με το που φτάσεις τα 40, ο αριθμός αυτός θα έχει πέσει στους 2
Θα βγάλεις 950 χιλιόμετρα μαλλιών
Θα γελάς περίπου 18 φορές την ημέρα
Θα περπατήσεις το ανάλογο με 3 φορές την περιφέρεια της Γης
Θα φας 30 τόνους φαγητό
Θα πιεις πάνω από 9.000 κούπες καφέ
Θα έχεις 1 πιθανότητα στις 10 να πάθεις ηλεκτροπληξία
Θα περάσεις, κατά μέσο όρο, 10 χρόνια της ζωής σου στη δουλειά
20 χρόνια στον ύπνο
3 χρόνια στην τουαλέτα
7 μήνες στην κίνηση
2 μήνες στην αναμονή του τηλεφώνου
12 χρόνια θα βλέπεις τηλεόραση
και 19 μέρες θα ψάχνεις το τηλεκοντρόλ.
Αυτό σου αφήνει το 1/5 της ζωής σου για να ζήσεις πραγματικά…
Τι περιμένεις λοιπόν;
ΠΗΓΗ: tokounavi.blogspot.com


Μέρες απεργίας







Ένα ντοκιμαντέρ μικρού μήκους για την απεργία στο εργοστάσιο της Χαλυβουργίας Ελλάδος στον Ασπρόπυργο. Για περισσότερους από 2 μήνες, σχεδόν 300 εργαζόμενοι αγωνίζονται για τα αυτονόητα: το 8ωρο, το πενθήμερο και έναν αξιοπρεπή μισθό.

Σενάριο – Συνεντεύξεις: Κώστας Καλλέργης, Γιάννης Βάκρινος
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Αλέξανδρος Θεοφυλάκτου
Μοντάζ: Θεοδώρα Κατριμπούζα, Ηλίας Τσιαμπούρης
Μουσική: Ανδρέας Κουλούρης (από το soundtrack της ταινίας “Το Ρόδι” του Χρήστου Καρτέρης)
“Days of Strike”
A short documentary on the strike at Halyvourgia Ellados’ steel factory in Aspropyrgos, Greece. For more than 2 months, around 300 workers are fighting for what elsewhere is common sense: an 8 hour day and a 5 days working week, accompanied by a dignified salary.
Script – Interviews: Kostas Kallergis, Giannis Vakrinos
Director of Photography: Alexandros Theofylaktou
Editors: Theodora Katrimpouza, Ilias Tsiampouris
Music: Andreas Koulouris (from the soundtrack of “To Rodi” by Christos Karteris)