Πολιτεία
Κυριακή 25 Σεπτεμβρίου 2011
Μια νύχτα μαγική, σαν την Αργεντινή
Αναδημοσίευση άρθρου από τον πιτσιρίκο!οι επισημάνσεις δικές μου καθώς και η κραυγή!!
ΕΜΠΡΟΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΡΕΜΑΣΟΥΜΕ ΕΙΝΑΙ ΔΩΣΙΛΟΓΟΙ!!!!!ΚΡΕΜΑΛΑ ΣΤΑ ΠΑΛΙΟΤΟΜΑΡΑ!
Ενάμισι χρόνο μετά την προσφυγή της Ελλάδας στο ΔΝΤ, ο Ευάγγελος Βενιζέλος ανέφερε χτες πως «η κρίση δεν είναι αυτή που ζούμε… Η κρίση θα είναι η Αργεντινή του 2000. Δηλαδή, η πλήρης διάλυση της οικονομίας, των θεσμών, του κοινωνικού ιστού και της παραγωγικής βάσης της χώρας».
Ο κ. Βενιζέλος πρόσθεσε, βέβαια, πως, αν θέλουμε να σώσουμε τη χώρα και να μην ζήσουμε σκηνές από τη Λατινική Αμερική, θα πρέπει να δουλέψουμε. Όχι, κύριε Βενιζέλε, πριν δουλέψουμε, εσείς και η παρέα σας –πολιτική και επιχειρηματική- θα φύγετε με τα ελικόπτερα. Είχε και ελικόπτερα η χρεοκοπία της Αργεντινής.
Είναι αξιοπρόσεκτο πως κανένα κυβερνητικό στέλεχος δεν αναφερόταν μέχρι τώρα στην Αργεντινή. Και όχι μόνο τα κυβερνητικά στελέχη – σχεδόν όλοι οι Έλληνες ήταν βέβαιοι πως στην Ελλάδα δεν πρόκειται να συμβεί αυτό που συνέβη στην Αργεντινή. Τους διαβεβαίωναν οι πάντες.
Θυμάμαι πως, όταν στις 15 Απριλίου του 2010 –λίγες ημέρες πριν η Ελλάδα προσφύγει στο ΔΝΤ- «ανέβασα» στο μπλογκ(του πιτσιρίκου εννοεί) το ντοκιμαντέρ του Γιώργου Αυγερόπουλου για την χρεοκοπία της Αργεντινής, έλαβα πολλά μέιλ που μου «εξηγούσαν» πως η Ελλάδα δεν είναι Αργεντινή και πως είναι αδύνατον να συμβεί στην Ελλάδα αυτό που συνέβη στην Αργεντινή. Κάποιοι με μάλωναν κιόλας(τόσο ανάλγητοι είμαστε,δεν υπάρχει παιδεία και επίπεδο στο νεοέλληνα!!). Το ίδιο συνέβαινε με όλους όσοι τολμούσαν να αναφερθούν στην Αργεντινή.
Σήμερα, που οι βεβαιότητες έχουν πάει περίπατο, που όλο και περισσότεροι Έλληνες λένε ξεκάθαρα τη λέξη «προδοσία», που όλοι σχεδόν έχουν αντιληφθεί πως η κυβέρνηση οδήγησε εσκεμμένα τη χώρα στην χρεοκοπία και την θανατηφόρα παγίδα του ΔΝΤ, η Αργεντινή δεν αποτελεί πια ταμπού.
Ο λαός της Αργεντινής είναι ένας περήφανος λαός. Προσπάθησαν να τον τσακίσουν. Αντιστάθηκε. Και οι Έλληνες είναι περήφανος λαός. Τουλάχιστον ήταν κάποτε.
ΕΜΠΡΟΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΡΕΜΑΣΟΥΜΕ ΕΙΝΑΙ ΔΩΣΙΛΟΓΟΙ!!!!!ΚΡΕΜΑΛΑ ΣΤΑ ΠΑΛΙΟΤΟΜΑΡΑ!
Ενάμισι χρόνο μετά την προσφυγή της Ελλάδας στο ΔΝΤ, ο Ευάγγελος Βενιζέλος ανέφερε χτες πως «η κρίση δεν είναι αυτή που ζούμε… Η κρίση θα είναι η Αργεντινή του 2000. Δηλαδή, η πλήρης διάλυση της οικονομίας, των θεσμών, του κοινωνικού ιστού και της παραγωγικής βάσης της χώρας».
Ο κ. Βενιζέλος πρόσθεσε, βέβαια, πως, αν θέλουμε να σώσουμε τη χώρα και να μην ζήσουμε σκηνές από τη Λατινική Αμερική, θα πρέπει να δουλέψουμε. Όχι, κύριε Βενιζέλε, πριν δουλέψουμε, εσείς και η παρέα σας –πολιτική και επιχειρηματική- θα φύγετε με τα ελικόπτερα. Είχε και ελικόπτερα η χρεοκοπία της Αργεντινής.
Είναι αξιοπρόσεκτο πως κανένα κυβερνητικό στέλεχος δεν αναφερόταν μέχρι τώρα στην Αργεντινή. Και όχι μόνο τα κυβερνητικά στελέχη – σχεδόν όλοι οι Έλληνες ήταν βέβαιοι πως στην Ελλάδα δεν πρόκειται να συμβεί αυτό που συνέβη στην Αργεντινή. Τους διαβεβαίωναν οι πάντες.
Θυμάμαι πως, όταν στις 15 Απριλίου του 2010 –λίγες ημέρες πριν η Ελλάδα προσφύγει στο ΔΝΤ- «ανέβασα» στο μπλογκ(του πιτσιρίκου εννοεί) το ντοκιμαντέρ του Γιώργου Αυγερόπουλου για την χρεοκοπία της Αργεντινής, έλαβα πολλά μέιλ που μου «εξηγούσαν» πως η Ελλάδα δεν είναι Αργεντινή και πως είναι αδύνατον να συμβεί στην Ελλάδα αυτό που συνέβη στην Αργεντινή. Κάποιοι με μάλωναν κιόλας(τόσο ανάλγητοι είμαστε,δεν υπάρχει παιδεία και επίπεδο στο νεοέλληνα!!). Το ίδιο συνέβαινε με όλους όσοι τολμούσαν να αναφερθούν στην Αργεντινή.
Σήμερα, που οι βεβαιότητες έχουν πάει περίπατο, που όλο και περισσότεροι Έλληνες λένε ξεκάθαρα τη λέξη «προδοσία», που όλοι σχεδόν έχουν αντιληφθεί πως η κυβέρνηση οδήγησε εσκεμμένα τη χώρα στην χρεοκοπία και την θανατηφόρα παγίδα του ΔΝΤ, η Αργεντινή δεν αποτελεί πια ταμπού.
Ο λαός της Αργεντινής είναι ένας περήφανος λαός. Προσπάθησαν να τον τσακίσουν. Αντιστάθηκε. Και οι Έλληνες είναι περήφανος λαός. Τουλάχιστον ήταν κάποτε.
Το δόγμα του σοκ (video)
Tο δόγμα του σοκ (video)
Το δόγμα του σοκ είναι ένα ντοκιμαντέρ που μας βοηθά να καταλάβουμε το παρόν, καθώς αποτελεί μια από τις πιο ολοκληρωμένες αναλύσεις της συγκαλυμμένης ιστορίας της εποχής μας.
Μια συναρπαστική περιγραφή της νέας παγκόσμιας τάξης, που βρίσκεται σε κατάσταση αμόκ...
Η ανάλυση του καπιταλισμού της καταστροφής επιχειρείται από την Καναδή συγγραφέα Ναόμι Κλάιν με τέλεια διυλισμένη οργή, που διοχετεύεται μέσα από αδιάσειστα δεδομένα.
Σε αυτή την πρωτοποριακή εξιστόρηση των πεπραγμένων της πλέον κυρίαρχης ιδεολογίας της εποχής μας, της οικονομικής επανάστασης των «ελεύθερων αγορών» του Αμερικανού οικονομολόγου Μίλτον Φρίντμαν, η Ναόμι Κλάιν αμφισβητεί το διαδεδομένο μύθο ότι η παγκόσμια νίκη του νεοφιλελεύθερου κινήματος υπήρξε ειρηνική.
Καταδεικνύει ότι, από τη Χιλή του 1973 μέχρι το σημερινό Ιράκ, ο Φρίντμαν και οι υποστηρικτές του εκμεταλλεύτηκαν επανειλημμένα τη βία και μια σειρά από τρομακτικά σοκ για να επιβάλουν τις ακραίες πολιτικές τους.
Αποκαλύπτει την εντυπωσιακή ομοιότητα ανάμεσα στις ανακριτικές τεχνικές της CIA και στις εκβιαστικές τεχνικές της Παγκόσμιας Τράπεζας και του ΔΝΤ, στην προσπάθειά τους να επιβάλουν τον καπιταλισμό της καταστροφής σε ολόκληρο τον κόσμο.
Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου 2011
Ένας κόσμος υπόγειος (2005) Ντοκιμαντέρ
Ενα Ντοκιμαντέρ του Ηλια Πετροπουλου.
«Παρουσιάζω τον κόσμο με ένα διαφορετικό βλέμμα, από ό,τι μας έμαθαν στο σχολείο ή στο στρατό. Πιστεύω πως ο καθένας έχει δικαίωμα να βλέπει την κοινωνία με το δικό του βλέμμα. Προσωπικά με ενδιαφέρει περισσότερο ο Διάβολος παρά ο Θεός» Ηλίας Πετρόπουλος: Πνεύμα ανήσυχο και ερευνητικό, πολέμιος των ακαδημαϊκών και του κατεστημένου, ο Πετρόπουλος ήταν ο πρώτος λαογράφος στην Ελλάδα, που ασχολήθηκε με το περιθώριο και κατέγραψε πρόσωπα και πράγματα περιφρονημένα από την επίσημη ιστορία της χώρας του.
Πηγή: http://www.ellinikoarxeio.com/2010/05/2005_9221.html#ixzz1YpArnu00
Ένας κόσμος υπόγειος (2005) Ντοκιμαντέρ
http://www.myspace.com/video/vid/62242979
Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου 2011
Η κρίση στην Ευρώπη είναι κυρίως πολιτική
By Philip Stephens
Επαναλαμβάνεται συχνά από Ευρωπαίους ηγέτες ότι θα πρέπει να σώσουν το ευρώ γιατί πρέπει να σώσουν την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το επιχείρημα είναι λογικό. Εάν καταρρεύσει το μέγιστο επίτευγμα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, τότε ίσως απειληθεί και η ίδια.
Η εκτίμηση αυτή όμως, δεν αναφέρει μία βασική παράμετρο. Ο βασικός λόγος για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει τώρα η ευρωζώνη, είναι πως οι κυβερνήσεις της Γηραιάς Ηπείρου δεν έπεισαν τα εκλογικά τους σώματα ότι ακόμη και η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση αξίζει να διασωθεί.
Έχω σταματήσει να απαριθμώ τα περισπούδαστα σχόλια για το μέλλον της νομισματικής ένωσης – ή της κατάρρευσης της. Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι η κρίση θα λυθεί με ένα απότομο χτύπημα στην αγορά ομολόγων. Ο Tim Geithner, ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ πρότεινε ένα κόλπο που θα επέτρεπε στις κυβερνήσεις να αντισταθμίσουν την χρηματοοικονομική τους ισχύ.
Άλλοι επιμένουν ότι οι βασικοί κανόνες της οικονομίας απαιτούν την εγκατάλειψη της Ελλάδας. Ο όρος που χρησιμοποιείται είναι αυτός της ελεγχόμενης χρεοκοπίας. Δεν είμαι σίγουρος ότι οι Γάλλοι και οι Γερμανοί τραπεζίτες είναι πολύ θετικοί με αυτό το ενδεχόμενο. Φίλοι μου στις Βρυξέλλες εκτιμούν (ή μάλλον ελπίζουν) ότι θα γίνει το βήμα προς την πολιτική ενοποίηση. Οι Κασσάνδρες υποστηρίζουν ότι όλα αυτά είναι μάταια γιατί το ευρώ ήταν καταδικασμένη εξ αρχής.
Οι σχολιαστές που με προβληματίζουν περισσότερο είναι εκείνοι που δηλώνουν από τη μία πλευρά ότι η ευρωζώνη δεν μπορεί να επιβιώσει, για να συμπληρώσουν αμέσως μετά ότι η διάσπασή της είναι ανεπίτρεπτη γιατί το κόστος θα είναι πολύ μεγάλο. Ας εξάγει ο καθένας τα δικά του συμπεράσματα.
Από την πλευρά μου, θαυμάζω όσους προσφέρουν τολμηρές προβλέψεις και συνταγές. Το βασικό μάθημα που πήραμε από την τελευταία δεκαετία είναι να είμαστε επιφυλακτικοί . Μόλις χθες όλοι συμφωνούσαν ότι το μέλλον θα γραφτεί από την ένωση της αμερικανικής ηγεμονίας και της ακάθεκτης πορείας του φιλελεύθερου καπιταλισμού.
Από τις πρόσφατες συζητήσεις που είχα με Ευρωπαίους υπουργούς και αξιωματούχους, καταλήγω ότι οι ειδικοί και οι αξιωματούχοι γνωρίζουν τόσα για το πού οδεύουμε, όσο και ο τυχαίος επιβάτης του μετρό στο Βερολίνο ή ακόμη και την Αθήνα.
Σε ένα εκτενές άρθρο στους FT την προηγούμενη εβδομάδα, ο Larry Summers, παρατήρησε ότι με την πολιτική του κάνω μόνο τα απολύτως απαραίτητα για να μην καταστραφεί το σύστημα, οι Ευρωπαίοι ηγέτες ίσως τελικά να ανοίγουν τον λάκκο του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Δύσκολα μπορεί να διαφωνήσει κανείς με αυτό. Από κει και πέρα όμως, θα μπορούσαμε κάλλιστα να παίξομε κορώνα ή γράμματα για να μαντέψουμε τι θα γίνει.
Εκτίμησή μου είναι πως ούτε η Γερμανίδα καγκελάριος Angela Merkel δεν γνωρίζει εάν η ιστορία θα την καταγράψει ως σωτήρα ή δήμιο του ευρώ. Σε κάθε περίπτωση, οι οικονομικές προοπτικές δεν είναι θετικές.
Πρόκειται ουσιαστικά για πολιτική κρίση. Οι υπολογισμοί για τα ελλείμματα, η βιωσιμότητα των χρεών και οι χρεοκοπίες είναι αρκετά ενδιαφέρουσες. Το βασικό θέμα όμως, είναι πολιτικό: η σύγκρουση για το εάν οι κυβερνήσεις της ευρωζώνης αντιμετωπίζουν την κρίση από κοινού ή εάν θα υποκύψουν στο δέλεαρ και θελήσουν να κινηθούν μόνες τους.
Εάν το πρόβλημα της Ευρώπης ήταν απλώς το νομισματικό της σύστημα, τότε δεν θα είχε τόσο μεγάλες διαστάσεις. Όσο μεγάλα κι αν είναι τα νούμερα, τα χρέη των χωρών της περιφέρειας είναι μικρά συγκριτικά με την οικονομία της ευρωζώνης. Το εμπόδιο για την επίλυση της κρίσης δεν είναι η έλλειψη τεχνοκρατικών ή οικονομικών μέσων, αλλά η αναζωπύρωση του εθνικισμού στην Γηραιά Ήπειρο.
Για αυτό, ο λαϊκισμός είναι σαγηνευτικός. Εάν οι Γερμανοί επιστρέψουν στο μάρκο θα μπορέσουν να επιστρέψουν και στην γερμανική τους ταυτότητα, να αποταμιεύουν και να επενδύουν τους καρπούς της σκληρής τους δουλειάς. Οι Έλληνες θα απελευθερωθούν από τα δεσμά τις δρακόντειας λιτότητας και θα πάνε και πάλι στις παραλίες τους αρνούμενοι τα χρέη τους.
Βεβαίως δεν θα γίνει έτσι. Η Γερμανία δεν θα ευδοκιμήσει στο πλαίσιο μίας χρεοκοπημένης Ευρώπης. Αφενός γιατί οι τράπεζές της είναι φορτωμένες με επικίνδυνο κρατικό χρέος. Αφετέρου γιατί η χρεοκοπία είναι μία αυστηρά προσωρινή διέξοδος. Οι χώρες που βαρύνονται από χρέη δεν μπορούν εσαεί να αποφεύγουν τις δύσκολες αποφάσεις. Από την άλλη πλευρά όμως, αυτή είναι η ρηχή γοητεία του εθνικισμού: ξεχνά την εκνευριστική πραγματικότητα της αλληλεξάρτησης και προσποιείται ότι όλα θα είναι καλά εάν οι απομακρυνθούν οι ξένοι.
Πολύ πριν ξεκινήσει αυτή η κρίση, αρκετοί άρχισαν να ξεχνούν αυτό που οι παλαιότεροι Ευρωπαίοι αποκαλούσαν αλληλεγγύη. Η γαλλο-γερμανική προσέγγιση θεωρείται δεδομένη. Η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης απομάκρυνε τον υπαρξιακό κίνδυνο. Η ειρήνη και η ευημερία θεωρούνται πλέον ως η φυσική τάξη πραγμάτων. Όταν οι πολιτικοί ηγέτες υποστηρίζουν ότι δεσμεύονται από τα εκλογικά τους σώματα, αυτό που εννοούν είναι πως δεν έχουν πείσει τους ψηφοφόρους τους ότι η Ευρώπη είναι προς το εθνικό συμφέρον της χώρας τους.
Δεν είναι τόσο δύσκολο. Εάν η δύση αντιμετωπίσει την αναπόφευκτη επιβράδυνση, τότε η Ευρώπη μπορεί να βρεθεί σε ελεύθερη πτώση. Οι συζητήσεις στο Πεκίνο, την Ινδία και την Άγκυρα περιστρέφονται γύρω από την ασυνεννοησία στην Ευρώπη. Συνεργαζόμενες, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις μπορούν να διεκδικήσουν έναν ρόλο, και μάλιστα έναν σημαντικό ρόλο, στην διαμόρφωση των κανόνων του διεθνούς παιχνιδιού. Εάν οδεύσουν μεμονωμένα, τότε δεν θα έχουν αρκετή ισχύ. Ακόμη και η Γερμανία, είναι πολύ μικρή συγκριτικά με τον υπόλοιπο κόσμο.
Οι Ευρωπαίοι τα γνωρίζουν αυτά. Η πορεία της παγκοσμιοποίησης και η αλλαγή στην εξισορρόπηση των δυνάμεων προς Ανατολάς ενισχύσουν την παραπάνω άποψη. Τα ευρωπαϊκά έθνη θα ευδοκιμήσουν σε ένα σύστημα που στηρίζεται σε κανόνες.
Συνεργασία, ολοκλήρωση, ενοποίηση, όπως και να το πούμε, γεγονός είναι ότι δεν απαλλάσσει τις εθνικές κυβερνήσεις από τις ευθύνες τους. Τα κράτη του Νότου δεν μπορούν να παραμείνουν με τόσο χαμηλή ανταγωνιστικότητα. Ακόμη κι αν ο σχεδιασμός του ενιαίου νομίσματος έχει λάθη, η Ιταλία, η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Ιρλανδία αλλά και η Ελλάδα θα πρέπει να επωμιστούν τις επιπτώσεις των αποφάσεων που έλαβαν οι εθνικές τους κυβερνήσεις.
Και οι δύο πλευρές όμως, πιστωτές και οφειλέτες, θα πρέπει να συμφωνήσουν ότι πρέπει να διασωθεί η ΕΕ. Η διατήρηση της νομισματικής ένωσης απαιτεί από τους ηγέτες της ευρωζώνης – και στις δύο πλευρές – να στηρίξουν πολιτικά το ευρώ. Για να πετύχουν, θα πρέπει επίσης να στηρίξουν πολιτικά την Ευρώπη.
Επαναλαμβάνεται συχνά από Ευρωπαίους ηγέτες ότι θα πρέπει να σώσουν το ευρώ γιατί πρέπει να σώσουν την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το επιχείρημα είναι λογικό. Εάν καταρρεύσει το μέγιστο επίτευγμα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, τότε ίσως απειληθεί και η ίδια.
Η εκτίμηση αυτή όμως, δεν αναφέρει μία βασική παράμετρο. Ο βασικός λόγος για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει τώρα η ευρωζώνη, είναι πως οι κυβερνήσεις της Γηραιάς Ηπείρου δεν έπεισαν τα εκλογικά τους σώματα ότι ακόμη και η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση αξίζει να διασωθεί.
Έχω σταματήσει να απαριθμώ τα περισπούδαστα σχόλια για το μέλλον της νομισματικής ένωσης – ή της κατάρρευσης της. Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι η κρίση θα λυθεί με ένα απότομο χτύπημα στην αγορά ομολόγων. Ο Tim Geithner, ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ πρότεινε ένα κόλπο που θα επέτρεπε στις κυβερνήσεις να αντισταθμίσουν την χρηματοοικονομική τους ισχύ.
Άλλοι επιμένουν ότι οι βασικοί κανόνες της οικονομίας απαιτούν την εγκατάλειψη της Ελλάδας. Ο όρος που χρησιμοποιείται είναι αυτός της ελεγχόμενης χρεοκοπίας. Δεν είμαι σίγουρος ότι οι Γάλλοι και οι Γερμανοί τραπεζίτες είναι πολύ θετικοί με αυτό το ενδεχόμενο. Φίλοι μου στις Βρυξέλλες εκτιμούν (ή μάλλον ελπίζουν) ότι θα γίνει το βήμα προς την πολιτική ενοποίηση. Οι Κασσάνδρες υποστηρίζουν ότι όλα αυτά είναι μάταια γιατί το ευρώ ήταν καταδικασμένη εξ αρχής.
Οι σχολιαστές που με προβληματίζουν περισσότερο είναι εκείνοι που δηλώνουν από τη μία πλευρά ότι η ευρωζώνη δεν μπορεί να επιβιώσει, για να συμπληρώσουν αμέσως μετά ότι η διάσπασή της είναι ανεπίτρεπτη γιατί το κόστος θα είναι πολύ μεγάλο. Ας εξάγει ο καθένας τα δικά του συμπεράσματα.
Από την πλευρά μου, θαυμάζω όσους προσφέρουν τολμηρές προβλέψεις και συνταγές. Το βασικό μάθημα που πήραμε από την τελευταία δεκαετία είναι να είμαστε επιφυλακτικοί . Μόλις χθες όλοι συμφωνούσαν ότι το μέλλον θα γραφτεί από την ένωση της αμερικανικής ηγεμονίας και της ακάθεκτης πορείας του φιλελεύθερου καπιταλισμού.
Από τις πρόσφατες συζητήσεις που είχα με Ευρωπαίους υπουργούς και αξιωματούχους, καταλήγω ότι οι ειδικοί και οι αξιωματούχοι γνωρίζουν τόσα για το πού οδεύουμε, όσο και ο τυχαίος επιβάτης του μετρό στο Βερολίνο ή ακόμη και την Αθήνα.
Σε ένα εκτενές άρθρο στους FT την προηγούμενη εβδομάδα, ο Larry Summers, παρατήρησε ότι με την πολιτική του κάνω μόνο τα απολύτως απαραίτητα για να μην καταστραφεί το σύστημα, οι Ευρωπαίοι ηγέτες ίσως τελικά να ανοίγουν τον λάκκο του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Δύσκολα μπορεί να διαφωνήσει κανείς με αυτό. Από κει και πέρα όμως, θα μπορούσαμε κάλλιστα να παίξομε κορώνα ή γράμματα για να μαντέψουμε τι θα γίνει.
Εκτίμησή μου είναι πως ούτε η Γερμανίδα καγκελάριος Angela Merkel δεν γνωρίζει εάν η ιστορία θα την καταγράψει ως σωτήρα ή δήμιο του ευρώ. Σε κάθε περίπτωση, οι οικονομικές προοπτικές δεν είναι θετικές.
Πρόκειται ουσιαστικά για πολιτική κρίση. Οι υπολογισμοί για τα ελλείμματα, η βιωσιμότητα των χρεών και οι χρεοκοπίες είναι αρκετά ενδιαφέρουσες. Το βασικό θέμα όμως, είναι πολιτικό: η σύγκρουση για το εάν οι κυβερνήσεις της ευρωζώνης αντιμετωπίζουν την κρίση από κοινού ή εάν θα υποκύψουν στο δέλεαρ και θελήσουν να κινηθούν μόνες τους.
Εάν το πρόβλημα της Ευρώπης ήταν απλώς το νομισματικό της σύστημα, τότε δεν θα είχε τόσο μεγάλες διαστάσεις. Όσο μεγάλα κι αν είναι τα νούμερα, τα χρέη των χωρών της περιφέρειας είναι μικρά συγκριτικά με την οικονομία της ευρωζώνης. Το εμπόδιο για την επίλυση της κρίσης δεν είναι η έλλειψη τεχνοκρατικών ή οικονομικών μέσων, αλλά η αναζωπύρωση του εθνικισμού στην Γηραιά Ήπειρο.
Για αυτό, ο λαϊκισμός είναι σαγηνευτικός. Εάν οι Γερμανοί επιστρέψουν στο μάρκο θα μπορέσουν να επιστρέψουν και στην γερμανική τους ταυτότητα, να αποταμιεύουν και να επενδύουν τους καρπούς της σκληρής τους δουλειάς. Οι Έλληνες θα απελευθερωθούν από τα δεσμά τις δρακόντειας λιτότητας και θα πάνε και πάλι στις παραλίες τους αρνούμενοι τα χρέη τους.
Βεβαίως δεν θα γίνει έτσι. Η Γερμανία δεν θα ευδοκιμήσει στο πλαίσιο μίας χρεοκοπημένης Ευρώπης. Αφενός γιατί οι τράπεζές της είναι φορτωμένες με επικίνδυνο κρατικό χρέος. Αφετέρου γιατί η χρεοκοπία είναι μία αυστηρά προσωρινή διέξοδος. Οι χώρες που βαρύνονται από χρέη δεν μπορούν εσαεί να αποφεύγουν τις δύσκολες αποφάσεις. Από την άλλη πλευρά όμως, αυτή είναι η ρηχή γοητεία του εθνικισμού: ξεχνά την εκνευριστική πραγματικότητα της αλληλεξάρτησης και προσποιείται ότι όλα θα είναι καλά εάν οι απομακρυνθούν οι ξένοι.
Πολύ πριν ξεκινήσει αυτή η κρίση, αρκετοί άρχισαν να ξεχνούν αυτό που οι παλαιότεροι Ευρωπαίοι αποκαλούσαν αλληλεγγύη. Η γαλλο-γερμανική προσέγγιση θεωρείται δεδομένη. Η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης απομάκρυνε τον υπαρξιακό κίνδυνο. Η ειρήνη και η ευημερία θεωρούνται πλέον ως η φυσική τάξη πραγμάτων. Όταν οι πολιτικοί ηγέτες υποστηρίζουν ότι δεσμεύονται από τα εκλογικά τους σώματα, αυτό που εννοούν είναι πως δεν έχουν πείσει τους ψηφοφόρους τους ότι η Ευρώπη είναι προς το εθνικό συμφέρον της χώρας τους.
Δεν είναι τόσο δύσκολο. Εάν η δύση αντιμετωπίσει την αναπόφευκτη επιβράδυνση, τότε η Ευρώπη μπορεί να βρεθεί σε ελεύθερη πτώση. Οι συζητήσεις στο Πεκίνο, την Ινδία και την Άγκυρα περιστρέφονται γύρω από την ασυνεννοησία στην Ευρώπη. Συνεργαζόμενες, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις μπορούν να διεκδικήσουν έναν ρόλο, και μάλιστα έναν σημαντικό ρόλο, στην διαμόρφωση των κανόνων του διεθνούς παιχνιδιού. Εάν οδεύσουν μεμονωμένα, τότε δεν θα έχουν αρκετή ισχύ. Ακόμη και η Γερμανία, είναι πολύ μικρή συγκριτικά με τον υπόλοιπο κόσμο.
Οι Ευρωπαίοι τα γνωρίζουν αυτά. Η πορεία της παγκοσμιοποίησης και η αλλαγή στην εξισορρόπηση των δυνάμεων προς Ανατολάς ενισχύσουν την παραπάνω άποψη. Τα ευρωπαϊκά έθνη θα ευδοκιμήσουν σε ένα σύστημα που στηρίζεται σε κανόνες.
Συνεργασία, ολοκλήρωση, ενοποίηση, όπως και να το πούμε, γεγονός είναι ότι δεν απαλλάσσει τις εθνικές κυβερνήσεις από τις ευθύνες τους. Τα κράτη του Νότου δεν μπορούν να παραμείνουν με τόσο χαμηλή ανταγωνιστικότητα. Ακόμη κι αν ο σχεδιασμός του ενιαίου νομίσματος έχει λάθη, η Ιταλία, η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Ιρλανδία αλλά και η Ελλάδα θα πρέπει να επωμιστούν τις επιπτώσεις των αποφάσεων που έλαβαν οι εθνικές τους κυβερνήσεις.
Και οι δύο πλευρές όμως, πιστωτές και οφειλέτες, θα πρέπει να συμφωνήσουν ότι πρέπει να διασωθεί η ΕΕ. Η διατήρηση της νομισματικής ένωσης απαιτεί από τους ηγέτες της ευρωζώνης – και στις δύο πλευρές – να στηρίξουν πολιτικά το ευρώ. Για να πετύχουν, θα πρέπει επίσης να στηρίξουν πολιτικά την Ευρώπη.
Αποκλεισμός της Βουλής των Ελλήνων την ερχόμενη Τρίτη 27/9/2011
ΕΠΕΙΓΟΝ ΜΗΝΥΜΑ ΓΙΑ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ BLOGS
Αποκλεισμός της Βουλής των Ελλήνων την ερχόμενη Τρίτη 27/9/2011
Η τελευταία ευκαιρία κάθε Έλληνα έχει ημερομηνία. Αποκλεισμός της Βουλής των Ελλήνων την ερχόμενη Τρίτη που θα ψηφιστεί ο φόρος για τα ακίνητα μέσω λογαριασμών της ΔΕΗ. Με αυτοκίνητα, μηχανές, πεζοί, όλοι οι Έλληνες στο Σύνταγμα. Δώστε τέλος στην προδοσία. Όλη η Ελλάδα ενωμένη.
Διαδώστε το μήνυμα, με κάθε μέσο η ελπίδα είναι στα χέρια κάθε ενός ξεχωριστά.
Αποκλεισμός της Βουλής των Ελλήνων την ερχόμενη Τρίτη 27/9/2011
Η τελευταία ευκαιρία κάθε Έλληνα έχει ημερομηνία. Αποκλεισμός της Βουλής των Ελλήνων την ερχόμενη Τρίτη που θα ψηφιστεί ο φόρος για τα ακίνητα μέσω λογαριασμών της ΔΕΗ. Με αυτοκίνητα, μηχανές, πεζοί, όλοι οι Έλληνες στο Σύνταγμα. Δώστε τέλος στην προδοσία. Όλη η Ελλάδα ενωμένη.
Διαδώστε το μήνυμα, με κάθε μέσο η ελπίδα είναι στα χέρια κάθε ενός ξεχωριστά.
Πέμπτη 22 Σεπτεμβρίου 2011
Η ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ επιστολή ενός κάτω των 55 απόστρατου:"Σας φτύνω...επώνυμα"
Εχω τιμηθεί με όλα τα μετάλια και τα παράσημα ,με εύφημο μνεία για τις υπηρεσίες μου , δεν 'έχω τιμωρηθεί ποτέ μου και έχω υπηρετήσει σε όλο τον κόσμο .
Έχω υπηρετήσει 22 χρόνια στην ειδική μονάδα ΧΩΚ και ήμουνα παντού και πάντα και στην κρίση των Ιμίων ενεργοποίησα τους Πυραύλους ΧΩΚ . Στα 39 μου έπαθα έμφραγμα και υπεβλήθηκα σε εγχείρηση ανοικτής καρδιάς ..
Από τότε υπηρέτησα σε υπηρεσία γραφείου αποφάσισα να παραιτηθώ στα 50 μου με σκοπό να φροντίσω την υγεία μου ..
Επειδή σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία τα μοσχεύματα έχουν ορισμένο χρόνο ζωής δεν πρόκειται να φτάσω στην ηλικία των 55 ετών , φτύνω τώρα στα μούτρα σας γιατί δεν προλαβαίνω να φτύσω στους τάφου σας
Λυπάμαι μόνο που από τους Αξιωματικούς του Κέντρου Επιχειρήσεων είμαι ο μόνος στην Ζωή από τους( 3 )τρεις συμμαθητές μου στην ίδια υπηρεσία έχουν πεθάνει οι δύο σε ηλικία 40 χρονών και φέτος πέθανε και ο αντικαταστάτης μου σε ηλικία 35 ετών όλοι από ο έμφραγμα και όλοι από το υψηλό στρες Λυπάμαι μόνο που δημιούργησα οικογένεια με τρία παιδιά και τα τρία επιστήμονες και άνεργα !! Λυπάμαι που τόσα χρόνια ήμουν δίκαιος και τίμιος ,λυπάμαι που για τα χάλια της Πατρίδος μου που εσείς είστε οι μοναδικοί υπεύθυνοι και την πληρώνουμε μόνο εμείς .
Λυπάμαι που με υποχρέωσαν να πληρώνω τα ταμεία σας και δεν μπορώ να εισπράξω τα χρήματα ούτε καν τις εισφορές μου (λόγω αδυναμία πληρωμής ΜΤΣ ΒΕΑ ) και δεν μπορώ να βοηθήσω τα παιδιά μου . Επειδή κάποιοι τα φάγανε και δεν τιμωρήθηκαν ΠΟΤΕ Λυπάμαι που τόσα χρόνια δεν σας πήγα στα δικαστήρια γιατί επί 30 χρόνια με υπολογισμένα 10 χρόνια υπηρεσίες και πέραν του ωραρίου ,νυχτερινά και αργίες δεν πήρα ούτε μια δραχμή .. υπερωρία ενώ οι πλασματικές υπερωρίες πάνε σύννεφο παντού
Υ.Γ Επειδή δεν ήμουνα ποτέ ζήτουλας θα ψάξω για μαύρη εργασία να βοηθήσω την οικογένεια μου για να μην φτάσω στο σημείο να σκοτώσω κάποιον πολιτικό ανεύθυνο .
Παραθέτω τα προσόντα μου αν κάποιος μπορεί να με χρειαστεί Γνωρίζω Αγγλικά ,γνωρίζω υπολογιστές γνωρίζω από ασυρμάτους ,γνωρίζω όλα όπλα ατομικά και ομαδικά ,μπορώ να σκοτώσω από 300μ απόσταση με μια σφαίρα , μπορώ να αναχαιτίσω ολόκληρο σμήνος αεροσκαφών και ελικοπτέρων ,μπορώ να ανατινάξω οποιοδήποτε κτίριο, μπορώ να κάνω υποκλοπές τηλεπικοινωνιών ,μπορώ να κάνω παρεμβολές, μπορώ να κάνω ότι δολιοφθορά μπορείτε να φανταστείτε .Έχω ειδική εκπαίδευση στους υπολογιστές με ότι αυτό συνεπάγεται .
Μακρυγιάννης Χρήστος
Ανώτερος Αξιωματικός ε.α
Τετάρτη 21 Σεπτεμβρίου 2011
Κοιτάξτε τι παίρνουν τα γουρούνια που μας γδέρνουν κάθε μέρα.
3. Για συμμετοχή σε επιτροπές, 250 ευρώ την ώρα...
4. Οι βουλευτές της επαρχίας παίρνουν το μήνα 1.000 ευρώ για ενοίκιο.
5. Όλοι οι βουλευτές παίρνουν άπαξ 1.500 ευρώ για οργάνωση γραφείου και 1.000 ευρώ τις γιορτές λόγω αυξημένης επικοινωνίας με τους ψηφοφόρους τους. Το Δώρο Χριστουγέννων, Πάσχα και επίδομα αδείας είναι ξεχωριστά. ... ...
6. Δικαιούνται 104 αεροπορικά εισιτήρια ετησίως δωρεάν και απεριόριστες μετακινήσεις με ΟΣΕ και ΚΤΕΛ.
7. Πολυτελές αυτοκίνητο, δωρεάν καύσιμα με επίδομα 600 ευρώ το μήνα, ένα χωροφύλακα για φρουρό, 4 κινητά τηλέφωνα τελευταίας τεχνολογίας και ένα στο σπίτι, σταθερό, όλα δωρεάν.
8. Απολαμβάνουν πλήρους ασυλίας για όποιο αδίκημα διαπράξουν κατά τη διάρκεια της θητείας τους ως βουλευτές.
9. Δεν πληρώνουν φόρο για ένα μέρος του μισθού ή της συντάξεως.
10. Δικαιούνται γραμματειακή υποστήριξη για 4 υπαλλήλους και 1 επιστημονικό συνεργάτη. Όλους αυτούς τους πληρώνει το Δημόσιο.
11. Δικαιούνται άτοκα δάνεια ως βουλευτές και ως επαγγελματίες.
12. Δωρεάν γυμναστήριο, σάουνα, νηπιαγωγείο για τα παιδιά τους.
13. Τηλεφωνική ατέλεια.
14. Δωρεάν επισκέψεις σε αρχαιολογικούς και καλλιτεχνικούς χώρους.
15. Δωρεάν διόδια.
16. Δωρεάν εισιτήρια, ξενοδοχεία, γεύματα όταν ταξιδεύουν στο εξωτερικό ως μέλη επιτροπών κλπ.....
ΟΙ ΑΜΟΙΒΕΣ ΤΟΥΣ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΣΤΕΡΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ...ΜΕΤΑΔΩΣΤΕ ΤΟ!!!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)