Μόνο Λαϊκά Δικαστήρια μπορούν ν' αποδώσουν δικαιοσύνη για την καταστροφή της πατρίδας μας! Ένας/μία δικαστής να παραιτηθεί δεν υπάρχει;

Θα έλεγα ότι ο Ρωμανός, ο Νίκος ο Ρωμανός, το παιδί αυτό, που το γνώριζα βέβαια πριν τη δολοφονία του Αλέξανδρου, είναι το δεύτερο θύμα των Κορκονέα- Σαραλιώτη. Είναι το δεύτερο θύμα γιατί από την ημέρα της δολοφονίας του Αλέξανδρου και μετά το παιδί αυτό έχει τόση οργή, τόσο θυμό, ενδεχομένως και φόβο, και ταραχή. Έχει φύγει από το σπίτι του, έχει εγκαταλείψει το σχολείο του, οι γονείς του δεν ξέρουν που κατοικεί και…

Δεν είναι το παιδί που ξέραμε πριν από τις 6 Δεκεμβρίου 2008. Εδώ να σας αναφέρω ότι επρόκειτο

ΑΠΟ ΤΟ ATHENS INDYMEDIA ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ!ενημέρωση για Ανδρέα-Δημήτρη Μπουρζούκο

Μετά από επικοινωνία με τους γονείς του συλληφθέντα Μπουρζούκου Ανδρέα-Δημήτρη ενημερώνουμε τα εξής:
όλοι οι συλληφθέντες εχουν μεταφερθεί από το Σάββατο (αργά το βράδυ) 2 φεβρουαρίου στην Γ.Α.Δ.Α.

Σήμερα το πρωί ήταν η πρώτη μέρα,μετά από συνεχόμενες αρνήσεις της αστυνομίας, που οι γονείς επικοινώνησαν με τα παιδιά τους όπως και οι δικηγόροι.
Τους δόθηκε 15 λέπτα χρόνος στον 12ο όροφο της Γ.Α.Δ.Α.
Όσον αφορά τον Ανδρέα-Δημήτρη Μπουρζούκο ήταν δεμένος με χειροπέδες από το ένα χέρι και την καρέκλα καθόλη τη διάρκεια του δεκαπεντάλεπτου.
Μας ενημέρωσε ότι μέσα στα κρατητήρια της Κοζάνης ενώ ήταν δεμένος πισθάγκωνα με τις
χειροπέδες,του είχαν βάλει κουκούλα στο πρόσωπο,τον βάλανε να κάτσει στα γόνατα και τον ξυλοκοπούσαν επί τέσσερις ώρες στο κεφάλι,
στο πρόσωπο, στην κοιλιά και του ξερίζωσαν μαλλιά. Αύτο έγινε χωρίς να προβληθεί καμιά αντίσταση και εννοείται συνοδευόμενο από απειλές, προσβολές και

ΒΙΟΜΕ: Ένας άλλος δρόμος είναι υπαρκτός!

Απλά, καθαρά και ξάστερα: “Αναλαμβάνουμε τη λειτουργία του εργοστασίου με όρους πλήρους αυτοδιεύθυνσης και εργατικού ελέγχου τόσο των παραγωγικών όσο των διοικητικών δομών του. Βασική και κεντρική αρχή λειτουργίας του εργοστασίου, της διεξαγωγής του αγώνα μας και κεντρικός όρος των μελλοντικών μας σχεδίων είναι η ισοτιμία στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων, η οριζοντιότητα και η άμεση δημοκρατία.” (Το 1ο άρθρο του ιδιωτικού συμφωνητικού των εργατών της ΒΙΟ.ΜΕ.)

Η χούντα τον συστήματος είναι εδώ

Του Γ. Δελαστίκ - "Πριν"

Την προηγούμενη εβδομάδα η συγκυβέρνηση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ είχε στο στόχαστρο τον ΣΥΡΙΖΑ, με τον υπουργό Δημόσιας Τάξης να υπονοεί σαφέστατα ότι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης βρίσκεται ...εκτός νομιμότητας! Αυτή την εβδομάδα στόχο έβαλε το ΚΚΕ. Έστειλε τα ΜΑΤ να πλακώσουν στο ξύλο δεκάδες συνδικαλιστές του που θέλησαν να κάνουν μια τυπική διαμαρτυρία στο γραφείο του υπουργού Εργασίας Γιάννη Βρούτση, ο οποίος προκλητικά απεφάνθη ότι οι συντάξεις είναι ... «αποτέλεσμα πελατειακών σχέσεων του παρελθόντος»! Σαν να μην έφτανε το ότι τους έδειραν, τους

Ηθικοί αυτουργοί> Σαμαράς, Κουβέλης, Βενιζέλος.

Από τον Βασίλη Μπόνιο





Tην νύχτα της 6^ης Δεκεμβρίου του 2008 που ο Κορκονέας πυροβολούσε τον Αλέξη Γρηγορόπουλο, ο φίλος του Νικόλαος Ρωμανός, ήταν εκεί. Το 15χρονο βρήκε το κουράγιο να καταθέσει και να αφηγηθεί όσα βίωσε κόντρα στο κλίμα της αστυνομικής τρομοκρατίας που είχαν στήσει τα όργανα του Πάκη και των παπαγαλακιών του συστήματος.


-Τον φίλο μου δεν τον σκότωσαν, τον εκτέλεσαν εν ψυχρώ…,


Η κατάθεσή του θα γίνει πρωτοσέλιδο στη Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία με τίτλο “Ξαφνικά άκουσα ένα μπαμ…”
Από εκείνη τη στιγμή μπήκε στο στόχαστρο της Αστυνομίας. Τις τελευταίες ώρες οι αστυνομικοί πήραν την ρεβάνς. Τα παραμορφωμένα πρόσωπο του Ρωμανού και των άλλων τριών συλληφθέντων είναι ντοκουμέντα της αστυνομοκρατούμενης δημοκρατίας μας την οποία υπηρετεί ο πάστορας Κουβέλης και ο δικαιοσύνης Ρουπακιώτης.

Oι Σαμαράς, Βενιζέλος και Κουβέλης είναι ηθικοί αυτουργοί του άγριου ξυλοδαρμού των φερόμενων μελών των "Πυρήνων της Φωτιάς".
Τα καλόπαιδια της αστυνομίας του Δένδια που ψηφίζουν μαζικά "Χρυσή Αυγή" έβγαλαν όλη τη μαγκιά τους στους συλληφθέντες από τους οποίους ο μεγαλύτερος είναι μόλις 25 χρόνων. Αφού τους σάπισαν στο ξύλο, τους παρέδωσαν στην συνέχεια στους Γεραφάντηδες και τους Λιάτσους της παρα-κρατικής τηλεόρασης των φαύλων προσλήψεων. Το κρόουλ του κεντρικού δελτίου ειδήσεων της ΝΕΤ έσπευσε να σημειώσει "φίλος του Αλέξη Γρηγορόπουλου" κάτω από τη φωτογραφία του νεαρού Ρωμανού-μόλις 20 χρόνων.
Αυτή η προβοκάτσια των Γεραφέντηδων και των Θωμόπουλων συμπίπτει με την αποκάλυψη του Φουαντ αλ Ζαγιατ στην Γιάννα Παπαδάκου σύμφωνα με την οποία η ελληνική Δικαιοσύνη δεν τον είχε ποτέ καλέσει να καταθέσει για τις μίζες που μοίραζε στις εγχώριες πολιτικές συμμορίες. Σημειώνουμε ότι οι Βενιζέλος-Λοβέρδος

ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ!!!ΕΛΛΑΔΑ ΑΛΛΩΝ ΕΠΟΧΩΝ!ΕΝΗΜΕΡΩΘΕΙΤΕ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΞΕΣΗΚΩΘΕΙΤΕ!

"Κομμούνια θα σας κάνουμε σαπούνια"! 'σκάσε, μου έχεις σπάσει τ' αρχίδια, χέστηκα αν πεθάνεις, αυτά να τα σκεφτόσουν πριν βγεις να κάνεις τον μάγκα'! Αυτή την νεοναζιστική κρατική αλητεία της συγκυβέρνησης Γερμανοτσολιάδω δεν μπορεί ν΄αντιμετωπίσει το σάπιο -όπως το πολιτικό- δικαστικό "σύστημα"! Κάποιος πρέπει να σταματήσει την χουντική κοινοβουλευτική εκτροπή των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ! Μηνύσεις για τα βασανιστήρια στη ΓΑΔΑ: Στοιχεία σοκ καταθέτουν οι 15 συλληφθέντες...

Το κτηνώδες πρόσωπο της αστυνομικής βίας που κυριολεκτικά αποτυπώθηκε στα κορμιά τους αποκαλύπτουν οι 15 συλληφθέντες της αντιφασιστικής μοτοπορείας της 30ης Σεπτεμβρίου 2012 στις μηνύσεις που κατέθεσαν σε βάρος των βασανιστών τους, εγκαλώντας τους για βαρύτατα κακουργήματα. Παρά τις λοιδωρίες του υπουργού Δημόσιας Τάξης Νίκου Δένδια, παρά την αχαρακτήριστη στάση του να εμφανίζεται γνώστης των στοιχείων της δικογραφίας προτού καν οι δικηγόροι την πάρουν στα χέρια τους, παρά τους...

λεονταρισμούς του ότι θα μηνύσει τάχα την εφημερίδα "Guardian" που αποκάλυψε τους βασανισμούς μέσα στη ΓΑΔΑ, οι 15 συλληφθέντες με τον πλέον επίσημο τρόπο επιμένουν στις καταγγελίες τους και ζητούν την παραδειγματική τιμωρία των υπευθύνων.

Στις πολυσέλιδες μηνύσεις που κατέθεσαν, οι συλληφθέντες δίνουν ανατριχιαστικές λεπτομέρειες

Γιατί οι ιδέες του Καρλ Μαρξ είναι πιο επίκαιρες από ποτέ στον 21ο αιώνα...

http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr/2013/02/21.html#more 

του Bhaskar Sunkara

Ο Μαρξισμός, ως ανάλυση έρχεται εκ νέου στην επικαιρότητα μέσα στην οικονομική κρίση. Αλλά όπως είπε και ο Μαρξ, το ζήτημα δεν είναι απλά να ερμηνεύσουμε τον κόσμο, αλλά να τον αλλάξουμε

Το κεφάλαιο ανέκαθεν προσπαθούσε να μας πουλήσει οράματα του αύριο. Στην Διεθνή Έκθεση της Νέας Υόρκης το 1939, οι επιχειρήσεις εξέθεταν τις...

νέες τεχνολογίες: νάιλον, κλιματιστικά, λάμπες φθορίου αλλά και το καθόλα εντυπωσιακό View-Master. Αλλά πέρα από τα προϊόντα, το κεφάλαιο προσπαθούσε να πουλήσει το ιδανικό της μικροαστικής αναψυχής και της αφθονίας, σε αυτούς που είχαν κουραστεί από την οικονομική ύφεση και την προοπτική ενός Ευρωπαϊκού πολέμου.

Με μια βόλτα στο περίπτερο “Futurama” οι επισκέπτες ταξίδευαν στη μικρογραφία μεταμορφωμένων τοπίων, που απεικόνιζαν νέους αυτοκινητόδρομους και έργα ανάπτυξης: τον κόσμο του μέλλοντος. Αυτή ήταν μια ενστικτώδης προσπάθεια ανανέωσης της πίστης στον Καπιταλισμό.

Με την Αυγή του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, κομμάτι αυτού του οράματος έγινε πραγματικότητα. Ο Καπιταλισμός πρόκοψε και, αν και με άνισο τρόπο, υπήρξε μια κάποια πρόοδος για τους Αμερικανούς εργάτες. Με την πίεση «από τα κάτω», το κράτος αλώθηκε, δεν τσακίστηκε, από τους ρεφορμιστές και ο ταξικός συμβιβασμός, όχι μονάχα η ταξική πάλη, έδωσε ώθηση στην οικονομική μεγέθυνση και διένειμε πρωτόγνωρη οικονομική ευημερία .

Η εκμετάλλευση και η καταπίεση δεν εξαφανίστηκαν, αλλά το σύστημα δεν φαίνονταν μόνο παντοδύναμο και δυναμικό, αλλά επίσης διαλλακτικό και δημοκρατικό. Η πρόοδος όμως ξεθώριαζε σταδιακά. Η σοσιαλδημοκρατία ήρθε αντιμέτωπη με την δομική κρίση του 1970, την οποία ο Μιχάλ Καλέτσκι , συγγραφέας του βιβλίου ‘Πολιτικές Όψεις της Πλήρους Απασχόλησης’, την είχε προβλέψει δεκαετίες νωρίτερα

Ο αναδυόμενος νεοφιλελευθερισμός κατάφερε όντως να συγκρατήσει τον πληθωρισμό και να αποκαταστήσει τα κέρδη, αλλά μόνο μέσα από μια φαύλη επίθεση στην εργατική τάξη. Υπήρξαν κάποιες στημένες μάχες προς υπεράσπιση του κράτους πρόνοιας, αλλά σε μεγάλο βαθμό η εποχή μας χαρακτηρίζονταν από την από-ριζοσπαστικοποίηση και την πολιτική συναίνεση. Από εκείνη τη στιγμή οι πραγματικοί μισθοί καθηλώθηκαν, το χρέος συσσωρεύτηκε και οι προοπτικές για τη νέα γενιά, κολλημένες ακόμα με το όραμα του παλιού σοσιαλδημοκρατικού συμβολαίου, είναι θλιβερές.

Η έκρηξη των τεχνολογιών της δεκαετίας του ’90 έφερε στο δημόσιο διάλογο το θέμα της ελαφριάς και προσαρμόσιμης «νέας οικονομίας», που θα αντικαθιστούσε τον παλιό Φορντικό εργασιακό χώρο. Αλλά αυτή ήταν απλά μια μακρινή αντήχηση του μέλλοντος που υπόσχονταν η Διεθνής Έκθεση του 1939.
Όπως και να’ χει, η ύφεση του 2008 γκρέμισε τα όνειρα αυτά. Το Κεφάλαιο, απαλλαγμένο από την απειλή των «από κάτω», αναπτύχθηκε έτσι παρακμιακό, άγριο και σπεκουλαδόρικο.

Για μεγάλο κομμάτι της δικιάς μου γενιάς, το ιδεολογικό οπλοστάσιο του καπιταλισμού χάνει την ισχύ του. Το γεγονός ότι ένα αρκετά μεγάλο κομμάτι των Αμερικανών μεταξύ 18 και 30 ετών δηλώνουν ότι προτιμούν τον σοσιαλισμό από τον καπιταλισμό αντανακλά τουλάχιστον ότι η ψυχροπολεμική σύγχυση του σοσιαλισμού με τον σταλινισμό έχει πλέον χάσει την επιρροή της.

Το ίδιο ισχύει και σε διανοητικό επίπεδο. Κάποιοι μαρξιστές έχουν κερδίσει μια κάποια δημόσια προβολή: το περιοδικό Foreign Policy απευθύνθηκε στον Λίο Πάνιτς, και όχι στον Λάρυ Σάμερς, για να εξηγήσει την πρόσφατη οικονομική κρίση, ενώ διανοητές όπως ο Ντέιβιντ Χάρβεϊ βλέπουν την καριέρα τους να ανακάμπτει τελευταία. Η ευρύτερη αποδοχή της σκέψης που βρίσκεται στα αριστερά του φιλελευθερισμού –μέρος της οποίας είναι και το περιοδικό που εκδίδω, το “Jacobin”- δεν είναι απλά αποτέλεσμα της απώλειας της πίστης προς τις κυρίαρχες εναλλακτικές, αλλά μάλλον της ικανότητας των ριζοσπαστών  να θέτουν βαθύτερα δομικά ερωτήματα και να θέτουν τις νέες εξελίξεις στο ιστορικό τους πλαίσιο.

Τώρα, ακόμα και ο πασίγνωστος και πολυβραβευμένος φιλελεύθερος Πωλ Κρούγκμαν ανασύρει ιδέες που από καιρώ είχαν εξοστρακιστεί στο περιθώριο της αμερικάνικης ζωής. Σκεπτόμενος την αυτοματοποίηση και το μέλλον της εργασίας, ο Κρούγκμαν ανησυχεί ότι αυτή «είναι η ηχώ του παλιομοδιτικου Μαρξισμού -πράγμα το οποίο δεν θα έπρεπε να είναι λόγος να αποφεύγουμε να κοιτάμε τα γεγονότα, όπωε συχνά συμβαίνει». Αλλά η αναδυόμενη Αριστερά έχει κάτι παραπάνω από ανησυχίες, έχει ιδέες: για τη μείωση του εργάσιμου χρόνου, την από-εμπορευματοποίηση της εργασίας. Μα επιπλέον, ξέρει και τους τρόπους μέσα απ’ του οποίους οι πρόοδοι στη παραγωγή μπορούν να κάνουν τη ζωή καλύτερη, όχι χειρότερη.

Αυτό είναι και το δυνατό σημείο του ρεύματος που εξελίσσεται στην σοσιαλιστική διανόηση του 21^ου αιώνα: η προθυμία παρουσίασης ενός οράματος για το μέλλον, κάτι βαθύτερο από μια απλή κριτική. Αλλά  οι μετοτοπίσεις στη διανόηση από μόνες τους δεν σημαίνουν και πολλά.

Παρά την ανάδυση του κινήματος Occupy το 2011, η διερρεύνηση του πολιτικού τοπίου στην Αμερική μας δίνει μια θλιβερή εικόνα. Το εργατικό κίνημα έχει δείξει κάποια σημάδια ζωής, ιδιαίτερα ανάμεσα στους δημόσιους υπαλλήλους που αντιστέκονται στη λιτότητα,αλλά στην καλύτερη περίπτωση οι μάχες που δίνονται είναι αμυντικές μάχες της οπισθοφυλακής. Οι δείκτες συνδικαλιστικής πυκνότητας συνεχίζουν να πέφτουν, και αντί για τον επαναστατικό ζήλο, βασιλεύει η απάθεια.

Ο Μαρξισμός στην Αμερική χρειάζεται να γίνει κάτι παραπάνω από ένα αναλυτικό εργαλείο για τους πολιτικούς και οικονομικούς σχολιαστές, που ασπάζονται την επικρατούσα άποψη και είναι σαστισμένοι από τον κόσμο μας που αλλάζει. Χρειάζεται να γίνει ένα πολιτικό εργαλείο για να αλλάξουμε εμείς αυτόν τον κόσμο. Να διαδοθεί προφορικά και όχι μόνο γραπτά, να προσαρμοστεί για μαζική κατανάλωση, πλασάροντας ένα όραμα αναψυχής και αφθονίας και δημοκρατίας, πολύ πιο πραγματικών από αυτά που πρόσφεραν οι προφήτες του καπιταλισμού το 1939. Μια σοσιαλιστική Disneyland εμπνευσμένη από το «τέλος της Ιστορίας».

Μετάφραση: Δημήτρης Σουφτάς

Ο Bhaskar Sunkara είναι εκ των ιδρυτών του περιοδικού “Jacobin”

πηγή: Guardian 

Εμφανώς βασανισμένοι απο την αστυνομία οι κατηγορούμενοι για τη ληστεία στο βελβεντό

κοιτάξτε με προσοχή την κάθε λεπτομέρεια και θα εκπλαγείτε!

Οι φωτογραφίες έχουν υποστεί επεξεργασία στο photoshop cs4. Μόνο σε μία έχουν αφαιρέσει τα properties, στις υπόλοιπες 3, αν τις κατεβάσετε, φαίνεται ακόμα στα properties με τι μηχανή έχουν τραβηχτεί (η μία είναι με κινητό) και σε τι πρόγραμμα έχουν επεξεργαστεί. Δεν έχει φυσικά καμία σημασία το πρόγραμμα, τα γράφω μόνο γιατί ελπίζω να μπορούν να χρησιμοποιηθούν νομικά...
Το χειρότερο είναι ότι έχουμε φτάσει σε σημείο να μπορούν να βγάζουν μόνοι τους στη δημοσιότητα αποδεικτικά βασανισμού και η κοινωνία να μην αντιδρά...

οι βασανιστές της ΕΛ.ΑΣ. έπιασαν πάλι δουλειά

Η ακροδεξιά κυβέρνηση δεν κρατά πια ούτε τα προσχήματα απέναντι στα ανθρώπινα δικαιώματα. Πριν λίγο τα καθεστωτικά δελτίο ειδήσεων πρόβαλε τις φωτογραφίες τεσσάρων νέων ανθρώπων οι οποίοι έχουν συλληφθεί για τη ληστεία σε δύο τράπεζες στο Βελβεντό της Κοζάνης. Οι φωτογραφίες είναι ανατριχιαστικές καθώς βλέπουμε τα πρόσωπα νέων ανθρώπων εντελώς παραμορφωμένα απο ξυλοδαρμό. Χείλη σχισμένα,μάτια κλειστά απο το πρήξιμο,αιματώματα.
Βάση των ίδιων των νόμων τους από τη στιγμή που κάποιος έχει συλληφθεί ανεξάρτητα του εγκλήματος που κατηγορείται ή έκανε, απαγορεύεται κάθε χρήση ξυλοδαρμού και βασανισμού απο τις αρχές.
Το υπουργείο προστασίας της κυριαρχίας και της Χρυσής Αυγής, προκειμένου να τρομοκρατήσει το λαό δεν κρατά ούτε κάν τα προσχήματα υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων!
η ακροδεξιά κυβέρνηση με τη δημοσίευση των συγκεκριμένων φωτογραφιών, προσπαθεί να περάσει το Μήνυμα ότι η αντίδραση της σε οτιδήποτε θεωρεί ότι στρέφεται εναντίον της πολιτικής της και μέσα απο το δόγμα "νόμος και τάξη" δείχνει το πραγματικό πρόσωπο κάθε εξουσίας και φασισμού, αυτό που προκειμένου να κρατηθεί στον εξουσιαστικό της θρόνο δεν θα διστάσει ακόμη και να δολοφονήσει όποιον πέσει στα χέρια των αστυνομικών σκυλιών της. Είναι προφανές ότι η δημοσιοποίηση εικόνων ακόμη και κακοποιημένων συλληφθέντων γίνεται σκόπιμα με σκοπό της τρομοκράτηση κάθε ανθρώπου που θα σηκώσει το κεφάλι απέναντι στους βασανιστές υπαλλήλους της.

και μια παρατήρηση με στοιχεία γιά το photoshop που χρησιμοποιήθηκε!

Iδού το έργο των Δένδια-Σαμαρά-Βενιζέλου και πάστορα Κουβέλη χωρίς την φωτοσοπιά των οργάνων.

http://www.kourdistoportocali.com/articles/18257.htm



Ιδού ο Νικόλαος Ρωμανός πριν και μετά την φωτοσοπιά των οργάνων του Δένδια. Αυτή την άθλια κυβέρνηση στηρίζει ο πάστορας της Αριστεράς Κουβέλης.
Tην νύχτα της 6^ης Δεκεμβρίου του 2008 που ο Κορκονέας πυροβολούσε τον Αλέξη Γρηγορόπουλο, ο φίλος του Νικόλαος Ρωμανός, ήταν εκεί. Το 15χρονο βρήκε το κουράγιο να καταθέσει και να αφηγηθεί όσα βίωσε κόντρα στο κλίμα της αστυνομικής τρομοκρατίας που είχαν στήσει τα όργανα του Πάκη και των παπαγαλακιών του συστήματος.


-Τον φίλο μου δεν τον σκότωσαν, τον εκτέλεσαν εν ψυχρώ…,


Η κατάθεσή του θα γίνει πρωτοσέλιδο στη Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία με τίτλο “Ξαφνικά άκουσα ένα μπαμ…”
Από εκείνη τη στιγμή μπήκε στο στόχαστρο της Αστυνομίας. Τις τελευταίες ώρες οι αστυνομικοί πήραν την ρεβάνς. Τα παραμορφωμένα πρόσωπο του Ρωμανού και των άλλων τριών συλληφθέντων είναι ντοκουμέντα της αστυνομοκρατούμενης δημοκρατίας μας την οποία υπηρετεί ο πάστορας Κουβέλης και ο δικαιοσύνης Ρουπακιώτης.

Άντε γαμήσου κι εσύ κι ο γρύλος σου !!!

Aπό το "Πολύφημος"

Είναι μερικές φορές που η πραγματικότητα σε κολλάει στον τοίχο. Ξέρεις ότι θέλεις να γράψεις πολλά, να πεις ακόμη περισσότερα, αλλά γνωρίζεις πως όλα αυτά κάπου τα έχεις ξαναπεί, κάποτε τα είχες ξαναγράψει.

Όλοι έχουν ακούσει το ανέκδοτο με τον τύπο που παθαίνει λάστιχο και μετά από πολύ ώρα σκέψεων για το πώς θα... κάνει τον γείτονα να του δώσει το γρύλο του για να βάλει τη ρεζέρβα, καταλήγει να τον μπινελικώνει με το που τού ανοίγει την πόρτα του σπιτιού.

Άντε γαμήσου κι εσύ κι ο γρύλος σου, του λέει και σηκώνεται και φεύγει με το λάστιχο σκασμένο.

Άντε γαμήσου κι εσύ κι ο γρύλος σου λοιπόν.

Που ακόμα μας περνάς για τόσο μεγάλους μαλάκες που θα κάτσουμε να χάψουμε ότι από τη γαμημένη τη λίστα Λαγκάρντ χάσατε το CD, τα χαρτιά, το στικάκι, τα παράβολα, τα εισιτήρια, το δρόμο για την εισαγγελία.

Που μας νομίζεις ακόμη πιο μαλάκες και βγαίνεις μετά από δύο χρόνια για να μας πεις ότι δεν λέγαμε τίποτα εμείς οι τηλεδημοσιογράφοι για το χρέος που δεν ήταν βιώσιμο, επειδή έτσι προστατεύαμε τη χώρα μας.

Που μας θεωρείς ντιπ βούρλα, για να πιστεύουμε ότι σε κάθε κυβερνητική κρίση θα βρίσκεται μια ανώνυμη επιστολή, ένα μυστήριο τηλεφώνημα, κάποιος άγνωστος αυτόπτης μάρτυρας και θα ανακαλύπτουμε νέους Πυρήνες της Φωτιάς, εμπρηστές της Μαρφίν και τρομοκράτες της Κερατέας.

Που μας κάνεις να νιώθουμε τόσο ζώα, όταν μας λες ότι κάναμε λάθος με τα νούμερα που σας γαμήσανε τη ζωή εδώ και δυο χρόνια, όμως σφάλματα γίνονται και γι' αυτό τώρα σκάστε, κολυμπάτε και πληρώνετε.

Που τώρα κατάλαβες ότι το λαϊκό κίνημα κυνηγιέται σαν τα ποντίκια σε πολιορκούμενη πόλη που την έφαγε ο λιμός, από ΜΑΤ, ΥΜΕΤ, ασφαλίτες, Δένδιες και ΔΙΑΣ, ενώ έβλεπες για μήνες ανθρώπους που εσύ βάφτισες προβοκάτορες, να βασανίζονται και να διαπομπεύονται δημόσια.

Που με θεωρείς τόσο μαλάκα για να έρθω και πάλι κοντά σου επειδή δηλώνεις αριστερός-δημοκράτης-πατριώτης, που οι νόμοι πρέπει να ισχύουν για όλους ενώ φωνάζεις ΜΑΤ με πλαστικές σφαίρες έξω απ΄τα γραφεία σου και βγάζεις λάδι τον άνθρωπο που έκανε το Σύνταγμα της Ελλάδας αντισυνταγματικό.

Που ακόμη και τώρα νομίζεις ότι θα πιστέψω πως υπάρχουν πάνω από ενάμιση εκατομμύριο άνθρωποι που σε ακολουθούν, γιατί αυτό λένε εκείνοι που είπαν ότι αποφάσισαν να κρύψουν από τον κόσμο αλήθειες “για το καλό της χώρας και της οικονομίας”.

Που πέφτουν πυροβολισμοί στην κηδεία του καριόλη του Ντερτιλή κι εσύ κάνεις πρώτο θέμα δυο αναποδογυρισμένες καρέκλες στο γραφείο του κάθε τυχάρπαστου Βρούτση. 

Για όλα αυτά και για πολλά ακόμη μην περιμένεις από μένα να επιχειρηματολογήσω, ούτε να το ρίξω στη λογική. Ένα μόνο έχω να σου πω, με όση δύναμη μου έχει απομείνει.

Άντε γαμήσου κι εσύ κι ο γρύλος σου.

Καριόλη.