ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΠΑΝΤΟΥ!!!

Α Ν Α Σ Τ Α Σ Η !!!

 Μακάρι η Ανάσταση του Χριστού, να σηματοδοτήσει και την Ανάσταση στις ψυχές μας, την  Ανάσταση της Πατρίδας μας και την Ανάσταση του Λαού μας!

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!
ΚΑΛΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ!!!

ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΙΑ ΩΡΑΙΑ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ!

http://www.mirror.co.uk/sport/football/news/paok-vs-olympiakos-watch-greek-3423286

ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΤΩΝ ΠΑΘΩΝ!ΕΥΕΛΠΙΣΤΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΟΛΙΚΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!

Ρώμη, διαδήλωση κατά της λιτότητας, Σάββατο 12/4/2014

Φιλότιμο κι Αξιοπρέπεια …

http://ixnilasies.blogspot.gr/2014/03/blog-post_21.html

Φιλότιμο κι Αξιοπρέπεια …

Από το καλοκαίρι του 2013 που καταργήθηκαν ολόκληροι τομείς εκπαίδευσης στην επαγγελματική εκπαίδευση και δόθηκαν ως «δώρο» στους επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στην ιδιωτική εκπαίδευση, 2122 εκπαιδευτικοί πετάχτηκαν μεσοπέλαγα στην λογική των προκαθορισμένων απολύσεων -ελέω τρόϊκας- και "αριθμών" που δεν έβγαιναν, χωρίς εξηγήσεις, χωρίς αιτιολογήσεις, με ένα νεφελώδες «κοινό καλό» να γίνεται πιπίλα στα χείλη των κυβερνητικών ταγών και των παπαγάλων τους, καταστρατηγώντας νόμους και διατάξεις, κάνοντας το ίδιο το Σύνταγμα κουρελόπανο. Όλα αυτά στο όνομα της «προστασίας των υπολοίπων δημοσίων υπαλλήλων», «της ποιοτικής αναβάθμισης της Παιδείας», «της Αξιολόγησης», «της ενίσχυσης της Επαγγελματικής εκπαίδευσης», «της αναδιάρθρωσης και λειτουργικής εξυγίανσης του δημόσιου τομέα της χώρας», «των προαπαιτούμενων δομικών αλλαγών για την ανάπτυξη».

Ψέματα, ψέματα και από πάνω κι άλλα ψέματα.

Και κοροϊδία. Και θράσος. Και αλητεία. Και μικροπολιτικά συμφέροντα.

Και δώσ’ του να παλεύουν οι συνάδελφοι μόνοι τους στην ουσία, δώσ’ του να χτυπάνε πόρτες και να τρώνε πόρτα και απαξίωση, δώσ’ του να μην ξέρουν τι τους ξημερώνει, δώσ’ του από τα κανάλια να τους λοιδορούν και να τους ακυρώνουν ως ανθρώπους και καθηγητές κάτι απίστευτες «κυρίες» και «κύριοι», δώσ’ του να φλερτάρουν καθημερινά με την κατάθλιψη και να εισπράττουν αδιαφορία και εμπαιγμό, δώσ’ του να τους κοροϊδεύει η «Υπηρεσία»  κρεμώντας τις ελπίδες τους ως ευκαιριακή πραμάτεια σε προσωρινές λίστες και σε αιτήσεις και ενστάσεις, δώσ’ του να γίνονται ακτιβιστές και να μάχονται μέχρι τέλους.

Και μετράνε τις μέρες τους για το απολυτήριο· δύο και ξημέρωσε

Εμείς, όμως συνάδελφοι;

«Εμείς»;

«Συνάδελφοι»;

Που είμαστε εμείς;

Που;

Πόσο τους σταθήκαμε;

Αν εξαιρέσει κανείς την ελπίδα που γεννήθηκε –και μάλλον πέθανε- με την πενθήμερη απεργία των καθηγητών τον Σεπτέμβρη του 2013, από εκεί και μετά μια απέραντη θλίψη.

Τους αφήσαμε μόνους τους συναδέλφους μας και δεν τους άξιζε.

Που είναι οι συνάδελφοι των Γυμνασίων;

Που είναι οι συνάδελφοι των Γενικών Λυκείων;

Που είναι οι συνάδελφοι των μαθημάτων γενικής παιδείας των ΕΠΑΛ;

Ακόμη και εκείνοι οι συνάδελφοι των τεχνικών ειδικοτήτων που χάθηκαν;

Πόσο παρτάκηδες γίναμε;

Τον εαυτούλη μας, την δουλίτσα μας, την οικογένειά μας, τον μισθουλάκο μας…

Πόσο ξέπλυμα ενοχών και «αλληλεγγύης» αντιστοιχεί στην εκπλήρωση του μοναδικού «συλλογικού» κλαδικού καθήκοντος της με την εκλογή μελών στα θεσμικά όργανα και την καταμέτρηση εδρών και ψήφων;

Πόση εκχώρηση αξιοπρέπειας αναλογεί στην εκχώρηση της αντιπροσώπευσής μας αποκλειστικά και μόνο μέσα από τα κομματικά και συνδικαλιστικά όργανα;

Ψηφίσαμε κάποιους για να τρέχουν αυτοί για εμάς (όποιοι από αυτούς τέλος πάντων) και τελειώσαμε σαν άτομα και σαν σκεπτόμενοι άνθρωποι;

Για να μην χάσουμε την βολή μας;

Για να μην χάσουμε Πρετεντεροτρέμηδες και ποδόσφαιρο από την υψηλής ανάλυσης τηλεόραση του σαλονιού μας;

Για να μας περισσέψει κι άλλος χρόνος για το ξεφτιλισμένο facebook, τα likes, τα tweets, τo instagram, τo tumplr;

Για να αναπληρώσουμε το έλλειμμά μας στις σχέσεις και την ανθρώπινη επαφή με μια γρήγορη σύνδεση και ένα tablet;

Πόση ξεφτίλα πια; Πόσο πιο κάτω;

Ξεφτίσαμε και ξεφτιλιστήκαμε όχι μόνο ως κλάδος αλλά και ως άνθρωποι πια

Εγκαταλείψαμε.

Παραδοθήκαμε.

Υποταχθήκαμε.

Ας ξεκαθαρίσουμε και κάτι όμως.

Δεν είναι κολυμπήθρα του Σιλωάμ κι ούτε κανείς «αγιοποιείται» κι ούτε παίρνει άφεση αμαρτιών με την συμμετοχή του σε μια απεργία. Η καθημερινή στάση ζωής και οι επιλογές μας δεν μπορούν να συνοψισθούν και να «ισολογισθούν» μόνο με το αν απεργεί κάποιος ή όχι.

Ούτε το ζητούμενο είναι η αποκομιδή πόντων επαναστατικότητας.

Είναι όμως για το φιλότιμο ρε.

Για εμάς τους ίδιους ως εργαζόμενους και ως ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ.

Στέλνουν οι ανάλγητοι καρεκλοκένταυροι σε απόλυση ανθρώπους που τους είχαμε δίπλα μας, τους ξέραμε, τους μιλούσαμε, δουλεύαμε μαζί τους, σχεδιάζαμε, ονειρευόμασταν, γελάγαμε και κλαίγαμε.

Πως το δεχόμαστε έτσι και δεν αντιδράμε;

Που είναι το τσαγανό μας;

Που είναι το «ζωντανό παράδειγμα» που θα κληρονομήσουμε στους μαθητές μας και στα παιδιά μας;

Που είναι το φιλότιμό μας;

Που;

Βολεψάκηδες και παρτάκηδες.

Αυτό καταντήσαμε.

Εμείς.

Μόνοι μας.

Από επιλογή.

Κι αν περιφέρω την μοναξιά μου στις πορείες με τους όλο και λιγότερους πια, κι αν εξακολουθώ να απεργώ ενώ όχι απλά δεν βγαίνω αλλά έχω κυριολεκτικά πνιγεί, κι αν ακόμη κι αυτά τα «χαμένα» χρήματα από την συμμετοχή μου στην απεργία τα «κλέβω» από την οικογένειά μου, κι αν ακόμη πηγαίνω μόνος στις συνελεύσεις και στις πορείες και φεύγω ακόμη πιο μόνος, είναι γιατί δεν θέλω να φτύνω στον καθρέπτη μου τα πρωινά που εγώ ακόμη πάω σχολείο αλλά οι συνάδελφοί μου όχι.

Και τελικά σε ένα άλλο επίπεδο, δεν έχει να κάνει ούτε με το αν οι συνάδελφοι απολυθούν ή καταφέρουν να σώσουν τις δουλειές τους.

Είναι που έχει άμεση σχέση με το τι άνθρωποι και τι καθηγητές θέλουμε να είμαστε.

Είναι για το πώς κοιτάμε τους μαθητές μας στα μάτια χωρίς ενοχικά σύνδρομα και χωρίς απολογητικό ύφος.

Είναι τελικά, που το τι είναι φιλότιμο και τι αξιοπρέπεια δεν το έμαθα στα βιβλία, στα θρανία και στα αμφιθέατρα, ούτε στις πόρτες βουλευτών και βολεμένων παρτάκηδων καρεκλοκένταυρων, ούτε εκ του ασφαλούς και στα εύκολα, αλλά στα δύσκολα και για τα δύσκολα μου το έμαθε ο πατέρας μου κι αυτό το κρατάω πάντα τρανό και μέγα φυλαχτό.

Είναι ένα από τα ελάχιστα που έχω κι εγώ να κληρονομήσω στα παιδιά μου και τους μαθητές μου: Φιλότιμο κι Αξιοπρέπεια …

ορείες και φεύγω ακόμη πιο μόνος, είναι γιατί δεν θέλω να φτύνω στον καθρέπτη μου τα πρωινά που εγώ ακόμη πάω σχολείο αλλά οι συνάδελφοί μου όχι.

Και τελικά σε ένα άλλο επίπεδο, δεν έχει να κάνει ούτε με το αν οι συνάδελφοι απολυθούν ή καταφέρουν να σώσουν τις δουλειές τους.

Είναι που έχει άμεση σχέση με το τι άνθρωποι και τι καθηγητές θέλουμε να είμαστε.

Είναι για το πώς κοιτάμε τους μαθητές μας στα μάτια χωρίς ενοχικά σύνδρομα και χωρίς απολογητικό ύφος.

Είναι τελικά, που το τι είναι φιλότιμο και τι αξιοπρέπεια δεν το έμαθα στα βιβλία, στα θρανία και στα αμφιθέατρα, ούτε στις πόρτες βουλευτών και βολεμένων παρτάκηδων καρεκλοκένταυρων, ούτε εκ του ασφαλούς και στα εύκολα, αλλά στα δύσκολα και για τα δύσκολα μου το έμαθε ο πατέρας μου κι αυτό το κρατάω πάντα τρανό και μέγα φυλαχτό.

Είναι ένα από τα ελάχιστα που έχω κι εγώ να κληρονομήσω στα παιδιά μου και τους μαθητές μου: Φιλότιμο κι Αξιοπρέπεια …



 http://ixnilasies.blogspot.gr/2014/03/blog-post_21.html

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ ΓΚΑΙ ΦΟΚΣ!

"Remember, remember, the fifth of November". Ποιος ήταν ο Γκάι Φοκς που μεταξύ άλλων ενέπνευσε το V for Vendetta

Ήταν 31 Ιανουαρίου του 1606, όταν τα μέλη της Συνωμοσίας της Πυρίτιδας, μαζί με τον εμπνευστή της Γκάι Φοκς, οδηγήθηκαν στην αγχόνη και κατόπιν διαμελίστηκαν για παραδειγματισμό.

Το χρονικό της συνωμοτικής δράσης
Σύμφωνα με τη Μηχανή του Χρόνου, στη Βρετανία, ο προτεστάντης Βασιλιάς Ιάκωβος Α’, ασκούσε την εξουσία με τρόπο βίαιο και τυραννικό. Οι μαζικές εκτελέσεις, οι κατασχέσεις περιουσιών και οι εκδιώξεις από τα αξιώματα, αποτελούσαν μια οδυνηρή πραγματικότητα για τους Καθολικούς.
Ένας Άγγλος στρατιώτης από το Γιορκ, ο Γκάι Φοκς, ανέλαβε την οργάνωση μιας ομάδας Καθολικών, που στόχο είχε τη δημιουργία Καθολικής επανάστασης σε ολόκληρη την Αγγλία.
Το εγχείρημά του Φοκς στηρίζονταν στη θεωρία του Ντόμινο.
Ευελπιστούσε πως η πυροδότηση μιας σειράς έκρυθμων γεγονότων στο Λονδίνο θα δημιουργούσε χάος και αναρχία, που θα εξαπλώνονταν σε όλη την επικράτεια και με τη βοήθεια του καθολικού στέμματος της Ισπανίας, θα γινόταν εφικτή η ανατροπή της Μοναρχίας, επιφέροντας ταυτόχρονα ένα καίριο χτύπημα στον Προτεσταντισμό.

  Το σχέδιό του ήταν απλό.
Θα ανατίναζε μαζί με τους συντρόφους του το Παλάτι του Γουέστμινστερ, γνωστό και ως Σπίτι του Κοινοβουλίου, δολοφονώντας το Βασιλιά Ιάκωβο Α’, τη βασιλική οικογένεια, τους βουλευτές και όσα μέλη της αριστοκρατίας και της προτεσταντικής εκκλησίας θα παρευρίσκονταν εκεί.
Η επόμενη μέρα θα ήταν χωρίς την παραδοσιακή ελίτ.
Για το σκοπό αυτό ο Φοκς και οι συνωμότες του νοίκιασαν το Δεκέμβριο του 1604 ένα κελάρι που έφτανε μέχρι το υπόγειο του κτιρίου της Βουλής και άρχισαν να το γεμίζουν με βαρέλια γεμάτα μπαρούτι, τα οποία έκρυβαν κάτω από σωρούς από κάρβουνα.
Ως το Μάρτιο του επόμενου έτους, το κελάρι είχε μετατραπεί σε μπαρουταποθήκη, αριθμώντας 36 βαρέλια με πυρίτιδα.
Η ευκαιρία για την εκτέλεση του ριψοκίνδυνου τολμήματος, δόθηκε όταν γνωστοποιήθηκε ότι στις 5 Νοεμβρίου του 1605, ο βασιλιάς Ιάκωβος και σύσσωμη η πολιτική ηγεσία της χώρας, θα παρευρίσκονταν σε μια διευρυμένη συνέλευση της Βουλής των Λόρδων και της Βουλής των Κοινοτήτων.
Το μοιραίο λάθος
Ωστόσο, κάθε συνωμοσία που δεν τηρεί τους συνωμοτικούς κανόνες είναι καταδικασμένη.
Την παραμονή του χτυπήματος στο Κοινοβούλιο, ένας από τους συνωμότες, ο Φράνσις Τρίσμαν, θεώρησε ορθό να στείλει μία επιστολή στον καθολικό βουλευτή και γαμπρό του, Λόρδο Μόντιγκλ, προειδοποιώντας τον να μη παρευρεθεί στη συνεδρίαση της επόμενης μέρας.
Η επιστολή αυτή προβλημάτισε τον Λόρδο, που έσπευσε να ενημερώσει την κυβέρνηση. Λέγεται μάλιστα πως για τις υπηρεσίες του αυτές στο Στέμμα, έλαβε αργότερα 700 χρυσές λίρες.
Αμέσως διενεργήθηκαν έρευνες στις υπόγειες σήραγγες κάτω από τη Βουλή και ως τις πρώτες πρωινές ώρες οι αρχές ανακάλυψαν το κελάρι, συλλαμβάνοντας επ’ αυτοφώρω τον Γκάι Φοκς.
Τα βασανιστήρια
Αν και παραδέχτηκε από την πρώτη στιγμή την πρόθεσή του να ανατινάξει το Κοινοβούλιο, ο Φοκς βασανίστηκε σκληρά για να μαρτυρήσει τα ονόματα και των υπολοίπων συνωμοτών.
Σε ένα από τα βασανιστήρια μάλιστα, τον έδεσαν σε ένα κρεβάτι χειροπόδαρα με δερμάτινα λουριά και τον τραβούσαν μέχρι να κοπούν οι μύες και να εξαρθρωθούν τα άκρα του.
Αρχικά η απάντηση του Φοκς στους βασανιστές του ήταν ένα πλατύ χαμόγελο, γεγονός που αιτιολογεί και τη γελαστή έκφραση που έχει η λευκή μάσκα που τον απεικονίζει σήμερα, έπειτα όμως «έσπασε». Η άλλη εκδοχή είναι ότι τον σημάδεψαν με τέτοιο τρόπο που φαινόταν να γελάει συνέχεια.
Σύντομα πραγματοποιήθηκαν 11 ακόμη συλλήψεις, στις οποίες ο βασιλιάς φρόντισε να συμπεριλάβει ανάμεσα στους υπαίτιους και άλλους πολιτικούς εχθρούς του.
Οι «Συνωμότες της Πυρίτιδας», όπως έμειναν στην ιστορία, δικάστηκαν στις 27 Ιανουαρίου και καταδικάσθηκαν σε θάνατο.
Απέναντι από το κτίριο που σκόπευαν να ανατινάξουν στήθηκε μια εξέδρα και ένας, ένας απαγχονίζονταν και διαμελίζονταν.
Τελευταίος προς εκτέλεση έμεινε ο Φοκς, ο οποίος όμως κατά τη μεταφορά του στην εξέδρα, μην έχοντας τον έλεγχο των άκρων του από τα βασανιστήρια, γλίστρησε και έπεσε με το κεφάλι.
Ο θάνατος ήταν ακαριαίος και ο Βασιλιάς ενοχλημένος, διέταξε να κατακρεουργηθεί το σώμα του και να αποσταλούν τα κομμάτια απ’ άκρη σε άκρη σε όλο το βασίλειο, για να υποδηλώνουν την «τύχη των προδοτών».
Μάλιστα, από το ίδιο έτος καθιέρωσε την 5η Νοεμβρίου, ημέρα εορτασμού της σωτηρίας του και επικράτησης της Μοναρχίας.
Σήμερα η γιορτή είναι γνωστή με την ονομασία «Νύχτα του Γκάι Φοκς».
Κατά τον εορτασμό της πλήθος πυροτεχνημάτων φωτίζουν τον ουρανό, ενώ συνηθίζεται σε όλη την επικράτεια της Βρετανίας να καίγονται ομοιώματα του Γκάι Φοκς.
Αυτά ντύνονταν πάντα με περίεργα ρούχα και με τα χρόνια η λέξη «Guy», πέρασε στην Αγγλική αργκό, για να χαρακτηρίσει όσους συνήθιζαν να κυκλοφορούν με παρεμφερή ρούχα, ενώ πλέον χρησιμοποιείται ως προσφώνηση του «παλιόφιλου». Παράλληλα, κατά τη διάρκεια των εορταστικών εκδηλώσεων τα παιδιά κυκλοφορούν φορώντας τη μάσκα με τη μορφή του Φοκς, ενώ μικροί και μεγάλοι σιγοψιθυρίζουν στιχάκια της εποχής:
«Remember, remember, the fifth of November
The Gunpowder treason and plot!
Η Συνωμοσία της Πυρίτιδας και η απειλή της ζωής του Βασιλιά ενέπνευσαν τον Ουίλιαμ Σαίξπηρ για το έργο «Μάκβεθ». Ήταν ο ίδιος ο θρύλος του Γκάι Φοκς που αποτέλεσε την πηγή έμπνευσης για το κόμικ των Άλαν Μουρ και Ντέιβιντ Λοιντ, «V for Vendetta» με κεντρικό ήρωα τον μυστηριώδη V, που κρύβει το πρόσωπό του πίσω από μια μάσκα του Γκάι Φοκς. Διασκευή αυτού του κόμικ αποτελεί και η ομώνυμη ταινία του 2005, με τους Hugo Weaving και τη Natalie Portman.

  Φόρο τιμής στον  Γκάι Φοκς απέδωσε και ο Τζον Λένον, στο άλμπουμ του 1970 John Lennon/Plastic Ono Band, χρησιμοποιώντας λίγο πριν ακουστεί μία έκρηξη, στον τελευταίο στίχο του τραγουδιού «Remember», τον στίχο «Remember, remember, the 5th of November».
Σήμερα η μορφή του Γκάι Φοκς έχοντας ξεπεράσει τον χαρακτηρισμό του προδότη, που του αποδόθηκε τα πρώτα χρόνια μετά την αποτυχημένη απόπειρα κατά της Μοναρχίας, αποτελεί σύμβολο αγωνιστικότητας εναντίον κάθε είδους εξουσίας και καταπίεσης.
Στην Αθήνα κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων  στη μνήμη της δολοφονίας του Γρηγορόπουλου, κάνει πάντα την εμφάνισή του το εξής σύνθημα :«Remember, remember, the 6th of December»…
Παρόλα αυτά, ο Γκάι Φοκς, ίσως παραμένει ο μόνος άνθρωπος που μπήκε ποτέ σε Κοινοβούλιο έχοντας ειλικρινείς προθέσεις

ΚΑΛΗΜΕΡΑ!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟ BLOG!
ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ!
ΣΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΡΥΦΩΝΑ
ΒΟΗΘΕΙΑ ΜΑΣ!!!

ΧΡΌΝΙΑ ΚΑΛΆ ΚΑΙ ΠΟΛΛΆ!

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΣΕ ΟΛΑ!ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΝΤΩΣ ΓΙΟΡΤΙΝΟΣ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΣ!!!

ΚΑΙ ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΑ ΣΗΜΑΤΑ ΟΤΑΝ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ...ΑΥΡΙΑ!!!

ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!ΑΝΘΡΏΠΙΝΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ!!!!

Όταν...κυριολεκτικά μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις

20:26  Γιώργος Κολοβός

Μια φωτογραφία είναι αρκετή για να περιγράψει αυτό που δεν μπορεί να πει κανείς, όσες λέξεις και αν γνωρίζει.   

Πώς να παρουσιάσεις, άραγε, με λόγια, μερικές από τις πιο έντονες στιγμές της σύγχρονης ανθρώπινης ύπαρξης;Το dinfo επιμελήθηκε και παρουσιάζει μια συλλογή από τις 30 πιο δυνατές φωτογραφίες όλων των εποχών, που περιγράφουν στο έπακρο τα δεινά, τους θριάμβους, την επιμονή, τις αποτυχίες, τη συμπόνια και το μίσος των ανθρώπων ανά τον κόσμο.

1. Πεινασμένο αγόρι και ιεραπόστολος

 

2 . Μέσα σε ένα θάλαμο αερίων του Άουσβιτς

 

3. Χειρουργός καρδιάς μετά από (επιτυχημένη) μεταμόσχευση καρδιάς που διήρκεσε 23 ώρες. Η βοηθός του εξαντλημένη κοιμάται στη γωνία.

 

4. Πατέρας και γιος ( 1949 vs 2009 )

 

5. Diego Frazão Torquato, 12 χρονών Βραζιλιάνος παίζει βιολί στην κηδεία του δασκάλου του . Ο δάσκαλος του τον είχε βοήθησε να ξεφύγει από τη φτώχεια και τη βία μέσω της μουσικής.

 

6. Ένας Ρώσος στρατιώτης παίζει ένα εγκαταλελειμμένο πιάνο στην Τσετσενία το 1994

 

7. Ο νεαρός άνδρας μόλις ανακάλυψε ότι ο αδελφός του σκοτώθηκε

 

8. Χριστιανοί προστατεύουν μουσουλμάνους κατά τη διάρκεια προσευχής, το 2011 στο Κάιρο της Αιγύπτου

 

9. Ένας πυροσβέστης δίνει νερό σε ένα κοάλα κατά τις καταστροφικές πυρκαγιές στη Βικτώρια της Αυστραλίας, το 2009

 

10. Η Terri Gurrola συναντά την κόρη της μετά από απουσία της επί 7 μήνες στο Ιράκ

 

11. Ινδοί άστεγοι άνδρες περιμένουν να πάρουν τρόφιμα που τους διανέμονται δωρεάν έξω από ένα τζαμί στο Νέο Δελχί , Ινδία

 

12 . Η κηδεία του Zanjeer του σκύλου που έσωσε χιλιάδες ζωές κατά τη διάρκεια των εκρήξεων στη Βομβάη τον Μάρτιο του 1993. Ο Zanjeer κατάφερε να εντοπίσει πάνω από 3.329 κιλά εκρηκτικής ύλης RDX , 600 πυροκροτητές , 249 χειροβομβίδες και 6406 πυρομαχικά. Κηδεύτηκε με τιμές το 2000.

 

13. Ο άνθρωπος που έπεσε από το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου στις 11/9 . «The Falling Man»

 

14. Γιος προσπαθεί να σηκώσει τον αλκοολικό πατέρα του

 

15. Αγκαλιασμένο ζευγάρι στα συντρίμμια ενός εργοστασίου που κατέρρευσε

 

16. Ηλιοβασίλεμα στον Άρη

 

17. Πεντάχρονο αγόρι τσιγγάνων, την παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 2006, στη τσιγγάνικη κοινότητα του Αγίου Ιακώβου, στη Νότια Γαλλία. Είναι αρκετά κοινό στο St Jacques, τα μικρά αγόρια να καπνίζουν

 

18. Ο 29χρονος Hhaing Το Yu ρατά με απόγνωση το πρόσωπο του κοντά στην πρωτεύουσα της Μιανμάρ. Πίσω του ότι απέμεινε από το σπίτι του μετά το πέρασμα του κυκλώνα Ναργκίς, τον Μάιο του 2008. Ο κυκλώνας άφησε εκατομμύρια ανθρώπους άστεγους και έγινε αιτία να χαθούν πάνω από 100.000 ζωές

 

19. Ένα σκυλί με το όνομα » Leao » κάθεται για δεύτερη συνεχόμενη ημέρα στον τάφο του ιδιοκτήτη του, ο οποίος πέθανε στις καταστροφικές κατολισθήσεις κοντά στο Ρίο ντε Τζανέιρο το 2011.

 

20 . » Περίμενε και εμένα Μπαμπά » από τον Claude P. Dettloff, New Westminster, Καναδάς, 1 Οκτωβρίου 1940

 

21. Ένα Ρώσος βετεράνος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου βρήκε επιτέλους το τανκ μέσα στο οποίο έζησε τις περισσότερες μέρες του πολέμου να στέκεται σε μια μικρή ρωσική πόλη ως μνημείο

 

22. Η δύναμη των λουλουδιών

 

23. Μια γυναίκα κάθεται ανάμεσα στα συντρίμμια που προκάλεσαν ο σεισμός και το τσουνάμι στο Natori, της Βόρειας Ιαπωνίας, τον Μάρτιο του 2011

 

24. Οι τάφοι ενός ερωτευμένου ζευγαριού: Μιας καθολικής γυναίκας και του Προτεστάντη συζύγου της, Ολλανδία , 1888

 

25 . Ο Greg Cook βρίσκει την σκυλίτσα του Coco του μέσα στα ερείπια του σπιτιού του στην Αλαμπάμα και την πνίγει στις αγκαλιές. Το σπίτι του καταστράφηκε από ανεμοστρόβιλο το Μάρτιο του 2012

 

26 . Επίδειξη της χρήσης προφυλακτικού σε λαϊκή αγορά στην Τζαγιαπούρα, πρωτεύουσα της Παπούα, το 2009

 

27. Ρώσοι στρατιώτες προετοιμάζονται για την μάχη του Κουρσκ , Ιούλιος του 1943

 

28. Κατά τη διάρκεια μαζικών πλημμυρών στη πόλη Cuttack, της Ινδίας, το 2011, ένας ηρωικός χωρικός έσωσε πολλές αδέσποτες γάτες από το θάνατο χρησιμοποιώντας ένα καλάθι στο κεφάλι του

 

29. Ένας Αφγανός προσφέρει τσάι σε στρατιώτες

 

30. Γονείς, πιθανόν σήμερα άνω των 70 ετών, εξακολουθούν να ψάχνουν μέχρι σήμερα τα αγνοούμενα παιδιά τους.